© Etk Yavrusu Kitap, Sinema, Yemek, Güzellik, Eleştiri, Aşk, Hayat, Evlilik, Doğum, Kadın

KURBAĞA VE PRENSES ÜZERİNE AHKAMLAR

2012-02-02T18:20:00.000+02:00

“..Tam o anda kurbağa yakışıklı bir prense dönüşmüş. Prens ve prenses çok geçmeden evlenmişler ve düğünlerine elbette bazı eski yeşil dostlarını da çağırmayı ihmal etmemişler."

Neden bu mutlu sonlu masal için kahraman olarak onca hayvan dururken kurbağa seçilmiştir bilmiyorum. Kaygan yüzeyi nedeniyle elde tutmanın zor oluşundan olabilir. Gerçek hayatta biz kadınların, -bu hikayeyi küçükken onlarca kere dinlemiş olmamızdan kaynaklanan- "Kesinlikle prense dönüşecek, sanırım ben öpmeyi beceremiyorum" takıntısı nedeniyle etraf, yanında güzel mi güzel prenseslerle dolanan kurbağalarla doldu taştı. Fakat hakikat şu ki ne kadar öperseniz öpün gerçek bir kurbağadan asla prens olmaz. Bu, işin kurbağa tarafı, bir de prenses boyutu var elbette. Yaklaşık 15 yıl önce televizyon kanallarından peydah olan bir magazin programı fırtınası bizim toplumu vurdu. Sonucunda kadın olmanın garip bir tarafı oluştu ülkemizde. Doğu ile Batı arasında kalmış ve bu yüzden her konuda kafası karışan memleketim, yine bir üçüncü dünya ülkesi gibi davrandı ve estetik kaygıları aldı, baş tacı yaptı. Sokaklarda Hollywood filmlerinden, Fransız kabarelerinden fırlamış kadınlar dolaşmaya başladı. Doğallık yerle bir edildi ve yerini birilerinin kötü taklidi olan stillere sahip, sözde seksi bir kadın tipi aldı. Kaç bin yıllık geçmişi olan Türk kadını, el icadı bir magazin kutusunu izleyerek böyle bir metamorfoz geçirdi. Bu bahsettiğim furyanın ağa anası olan kadın şarkıcılardan biri, geçenlerde rastladığım müzik videosunda Marilyn Monroe kılığına girmişti. Tüm video boyunca yatakta yatıyor ya da balkondan dışarı bakarken eğiliyordu. Tahmin edersiniz ki hareketleri öyle yavaştı ki, izleyicinin şarkıcının vücuduna odaklanmasının istendiği açıktı. Halbuki kılığına büründüğü kişi, neşeli tavrı, enerjisi ve hareketliliğiyle kalpleri kazanmış, bunun yanına seksapeli eklemiş 42 beden bir kadındı.

Oysa bizim yerli Marilyn’in ne bir gram fazlası ne de video boyunca bir tebessümü vardı. Acaba dünyaya ayak uyduralım derken bir şeyleri yine yanlış mı anlıyoruz? Her gün bu tip görüntüleri izleyen toplumun , güzel bir gülüşün kırışıkları giderdiğini, tatlı dilin göbekteki yağları erittiğini unutması normaldir elbette. Eğer bu durum, yuvaların dişi kuş tarafından yapıldığı söylenen ülkemizden aile kavramını silmek için, kadını kimlik bunalımına sokmak amaçlı bir dış saldırı değilse kadınlara da suç buluyorum. Onları erkek egemen toplumların zavallı kurbanları olarak görmekten kendimi alamıyorum. Kadınları yapay, insanlarının estetik kaygıları bol, kadın etinin her yerde sergilendiği bir toplum düşünelim; bir de sorgulanmadan kabul edilen toplumsal kuralların bol olduğu, estetik kaygılara yer veremeyecek kadar asosyal, kadınların sadece gözlerini görebildiğiniz diğer bir toplumu düşünelim. Her ikisinde de erkek egemenliğinin var olduğu ve kadınların erkeklerin zevk ve isteklerine hizmet etmek amacı ile şekil değiştirdiği bir durumdan başka bir şey göremiyorum. Yoksa, giyinmelerin de soyunmaların da nedeni, kadınların erkekleri önünde yeterli ve istenir olduklarını hissetme ihtiyaçları mıdır? Yeterlilik duygusu, neden bu kadar önemlidir bilmiyorum. Bunu çok önemseyen ruhlar toy mudur, yoksa bilge midir kararsızım. Sevgilisinin, ona güzel olduğunu söylemeyi bıraktığı bir kadın, yetersizlik duygusuyla saldırıya geçecektir. Biraz daha akıllıysa sevdiği adamın özgüveniyle oynayacaktır. Ne kadar yüksek bir egodur bu. Ama şiddeti bile saygı duymaya yeterlidir.

Aslında aşkın en sevdiğim yanı; aptallık tarafıdır. Beynin, bedenin, ruhun arıza görmesi, arızasından haz duymasıdır. O ana kadar bildiği, öğrendiği her şeyi reddetme asaletini göstermesidir. Aptallıktan utanmaması, hatta üzerine çok da yakıştırmasıdır. Her kadın bilir ki; iki insan varsa, açık cam bile yetmez bir odayı serinletmeye. Sarılır ruhlar hava buz gibiyse. Her komşudan daha az yakıt yakar aşık evleri. Soğuklardan şikayet edip semti terk edenler, aralarını ısıtmalıdırlar öncelikle. Hiç bir yere gitmesin sevgilisi ister aşık kadın. Kimse onlara "gel" demesin ister. Düşman kesiliverir davetlere. Öyle ne bir bebeği, ne bir kediyi yanında uzun uzun okşamasın, sarılmasın hısım akrabaya ister. Kadın olmanın doğası böyledir. Oysa şimdi kim rahatsız değil o cilt dolgularının, aç karınlarının, her daim makyajlı yüzlerinin, takma saçlarının içinde? Şu ana kadar hiçbir kadından, kadın egemen bir dünya düşlediğini ve bunu başarmak için de seksapelini kullanacağını duymadım. O yüzden , doğamıza dönebilmek için beğenilerimizi yeniden gözden geçirelim derim.

BERLİN KAPLANI

2012-01-29T22:10:00.004+02:00

Çok şeker, iç ısıtıcı bir film. Eyvah Eyvah gibi bir komedi filmi değil ama sanırım herkesin kalbinde dokunacak bir yer bulabilir. Ata Demirer her zamanki gibi çok başarılı ve farklı.

GİZLİ ANLARIN YOLCUSU

2012-01-17T10:44:00.000+02:00

Hatırlamadığım bir nedenden dolayı elim hiç Ayşe Kulin'in kitaplarına gitmiyordu. Sanırım daha önce bir kaç kitabını üstünkörü karıştırıp bu karara varmışımdır. Bir arkadaşımın bu kitabı okuyup nefret ettiğini duyunca, iştahım kabardı ve hemen aldım. Her zamanki gibi kitap okumayı bilmeyen yeni yetme okurlar gibi iki günde; otobüste, durakta, tuvalette, gece yarısı kanepede okuyarak kitabı ezerek bitirdim. Bu huyumu hiç sevmiyorum. Sırf bu huyum yüzünden uzun süre elime kitap sürmeyip bir haftada 4-5 kitabı ziyan ede ede okuyorum. Kısaca kitap okumayı hala bir yaşam biçimi haline getirebilmiş değilim.

Gizli Anların Yolcusu, artık herkesin duyduğu gibi eşcinsel bir ilişkiyi konu alıyor. İnternetten araştırdığım kadarıyla Ayşe Kulin hem konu, hem anlatım, hem de yükselmekte olan bu konudan nemalanma gayretinden dolayı eleştiriler almış. Normalde medyatik kitap okumayı sevmememin nedenlerinden birisi de budur. Benim okurken kafamda canlandırdığım kitap ve olaylar hakkında herkes fikir beyan ettiğinde kitabın beynimde bıraktığı lezzet de tükeniveriyor. Neyse bunları bırakıp kitaba gelelim. Konusunda eşcinsellik barındıran bir kitabı ilk okuyuşum değil. Küçücükken Duygu Asena kitaplarını gizli köşelerde okuyan benim için hayret verici olaylar da geçmiyor kitapta. Hikaye bilindik aslında. Kitap, bir adamın kaybettiği oğluna olan sevgisinin ve yıllardır bastırmak zorunda olduğu ,eşine duyduğu arzusunun birleşimi ile eşcinsel bir delikanlıya duyduğu kaçınılması zor duyguları konu alıyor.

Eşcinsel ilişkilerin yoğunluğunu ve şiddetini hepimiz biliyoruz. İki erkeğin güçlü hormonları durumu bu hale getiriyor. Erkeklerin cinsel arzularını da saplantılı bir duygusal bağlılığa kolayca dönüştürebildikleri hesaba katılırsa Ayşe Kulin'in anlatımını başarılı bulmadan edemiyorum. Kitabın ilk yarısı, oğullarının ölümünden sonra kendilerini tedavi etmeye çalışan bir ailenin hikayesini ve adamın gerçek hayata geri dönme gayretini gösteriyor. İkinci yarıda tutulduğu bu çılgın "aşk" ağız doldurarak anlatılıyor. Bu kısımların hiç biri beni şaşırtmıyor ama finali oldukça düşündürüyor. Yaklaşık iki yüz sayfa boyunca varlığından şüphe etmediğimiz o müthiş sevdanın gerçekliğini sorgulatıyor kitap kendi bitiminde.

Homofobik değilim. Fakat hoşlanmıyorum eşcinsellikten. Eşcinsel insanlarla sohbet etmek haz vermiyor. Bu konudaki hikayeleri okumak da rahatsız ediyor. Hele ki küçük yaşta bilinçli bir şekilde zorla ya da özendirilerek saptırılan oğlan çocuklarının hikayesi kalbimi yerle bir ediyor. Bunlara rağmen kitabın kendine has muhafazakarlığı ve özellikle duygulara yaptığı vurgular nedeniyle kolay okuyabildim.

NATURANIN HUZUR VEREN ESANSI

2012-01-09T20:08:00.001+02:00

Her evin, her tenin bir kokusu var. Kendi karakterine ait kokusu olan evlere ve kişilere hayranım. Sanırım bu da evler için; içinde yaşandıkça, paylaşımlar ve birey sayıları arttıkça, kişiler içinse; bilgelik kazandıkça oturan bir özelliktir. “Gül veren elde, gül kokusu kalır” derler. Ben de buna dair bir yazıyı , hatırlamadığım bir yerlerde, okumuştum. Özetle , ruhumuzu, benliğimizi ,davranışlarımızı ve amaçlarımızı temiz tuttuğumuz dönemlerde vücut kokumuzun da güzelleştiği yazıyordu. Gerçekten etkilenmiştim. Bebeklerin neden bu kadar muhteşem koktuğunu o zaman fark ettim. Hatta işi bir adım ileriye taşıyıp ara sıra kendi tenimi kokluyorum, bu aralar nasıl biri oldum, ipucu almaya çalışıyorum.

Yakın bir dostumuz bana ufak bir anı anlatmıştı. Kendisi küçükken Kemal amca adlı aile dostları onu kucağına oturtup "Hadi bakalım Alper anlat, köpek treni nasıl yedi?" diye sorarmış. O da heyecanla anlatırmış "Ağzını kocaman açtı, tren fren yaptı ama köpek dişleriyle treni parçaladı …" Birkaç yıl sonra amca bir gün yine sormuş; "Söyle bakalım Alper, köpek treni nasıl yedi?" O da cevaplamış; " Kemal amca , bir köpek treni nasıl yiyebilir?". O da, yarı hüzünlü bir ifadeyle " Tamam, sen sevilmelik zamanı geride bırakmışsın" demiş. Bu anı beni gerçekten çok etkilemişti. Kendimin de duygularımı dizginlediğim o döneme döndüm. Artık parklara gidip bankta oturmaya başladığım, çocukların oyunlarına katılmayı bırakıp etrafı izlemeyi tercih ettiğim o dönem gözümün önünden geçti. Bir şeylerin değiştiğini sezmiştim ama önemini sonradan anlayacağım çocuksu coşkumu ve hayalperest ruhumu terk ettiğimi bilemezdim.

Şimdi diyorum ki, tekrar güzel kokmanın bir yolu vardır mutlaka. Birkaç püf noktası aktarmayı da ihmal etmem elbette. İşe yeni öğrendiğim bir tane ile başlamak isterim; Evdeki ampullerin üzerine parfüm sıkarsanız, ışıkları yaktığınızda evin her yeri mis gibi kokuyor. Evde gerçek huzuru yakalayamamış bile olsanız, belki doğru parfümü bulursanız, orayı “ev” gibi kokutabilirsiniz. Ayrıca alüminyum folyonun içine tarçın döküp fırında biraz ısıttığınızda, fırının kapağını açarsanız mutfak çok güzel kokuyor. Yemek yapacak kimseniz yoksa, yahut yeni nesil dünyanın kariyerli kadınlarındansanız bu sayede eve lezzetli yemekler pişiriliyormuş gibi bir koku yayabilirsiniz. Akşam işten yorgun gelip mis gibi yemekler pişiremeyeceğinizi siz şimdiden bilseniz de bekar kadınlar; yine de bu taktiği sevgilinizin bilinçaltında "bu kızla evlenmeliyim" hissi yaratmak için kullanabilirsiniz.

Yukarıda yazdıklarımı elbette ki bu amaçlarla kullanmak istemezsiniz. Hatta bu yazının amacı kokular üzerine püf noktaları vermek ya da psikoloji üzerindeki etkilerini irdelemek de değil. Toplumun kadının omuzlarına bu kadar binmeye çalışması belki de kadının "özgürüm, kariyerliyim" sanıları içinde, yine ve hala, modern çağ uyarlaması bir dil ile afyonlanıyor olması olamaz mı ? Kadın bu kadar stres yüklü bir yaşam tarzında o müptelası olduğunuz dinginliğini , rahatlatıcılığını , derinliğini , kokusunu , yumuşaklığını koruyamayacaktır. Ne kendisi, ne evi, ne çocukları olması gereken gibi kokmayacaktır. Gelecek korkusu, terk edilme korkusu, eşinin iflas etmesi korkusu, aldatılma korkusu gibi nedenlerle her sabah asıl atölyesi olan evini terk edecektir. Çocukları okuldan dönüp evi kendi anahtarlarıyla açmayı öğrendiklerinde, aslında bir köpeğin treni yiyemeyeceğini de öğrenmiş olacaklardır. Yazımı fazla geleneksel bulanlar, lütfen bir de korkularını soyunup okusunlar. O zaman benliklerimiz tekrar karşılaşmanın heyecanıyla bir “Merhaba!” diyecektir birbirine.

MALE DOMINATION ON BOTH EXTREME ENDS .WAKE UP!!

2011-10-07T22:31:00.000+03:00

Ramazan Bayramı Kaytarması:)

2011-09-19T21:50:00.002+03:00

Ramazan Bayramı'nı fırsat bilip yine kaçtık. Bu seferki durak Hollanda, Paris, Köln,Brüksel ve Lüksemburg oldu. İşimizin sektöründen dolayı pek yaz tatili yapamıyoruz. Bayramın bu sene böyle güzel bir zamana gelmesi şanstı bizim için. Tatil çok keyifli ve renkli geçti. Bu sefer fotoğraf konusunda kendimizi de aşmışız, 570 tane fotoğraf print ettim:)) Hatta güzel bir DSLR-Like almayı da kafama koydum artık. Neyse uzatmayacağım ama bir iki cümle yazmak istiyorum. Gezinin en beğendiğimiz bölgesi Hollanda oldu. Amsterdam süper. Her şeyin müzesi var diyebilirim. Fakat bu şehir için vaktimiz oldukça kısıtlıydı malesef. Marken ve Volendam denen şehirleri muhteşem, aynı sulu boya tablolar gibi. Tocam da resmen aşık oldu Hollanda'ya. Bir daha seve seve gideriz.

Paris de çok güzeldi. Biz Paris'i seven kesimdeniz. Ben 14 yaşımdayken gittim ilk defa. O büyülü akşamları o zaman bile çok etkilemişti beni. Yıllar sonra aşkımla gitmek de kısmet oldu:) Disney'e bile gittik utanmadan eheuhe:)

Köln'de çok Türk var. Bilinen metropollerden pek bir farkı yok gördüğüm kadarıyla. Gittik mi gittik işte.

Lüksemburg gelir seviyesi en yüksek ülkesi Avrupa'nın. Aslında bir düklük. İntihar oranı oldukça yüksekmiş bu minik ülkede. Şehrin içinden harika bir vadi geçiyor, güzelliğinden gözlerimi alamadım. Biz bir gece kaldık. Daha fazlası sıkardı aslında.

Brüksel'de şansımıza bira festivali vardı. O yüzden hareketliydi şehir. Burada en şaşırdığım şey ünlü"işeyen çocuk heykeli"nin mini minnacık olmasıydı:) Bir de heykelin bir sürü kıyafeti var. Değiştirip duruyorlar:) Fena bir şehir değil. Özellikle Brugge çok şirin bir şehir. El yapımı çikolatalar bir harika:)

Kısa kısa notlarım bunlar bu tatilden. Gerisi de bana kalsın:).. Gerçekten tatile ihtiyacımız olduğundan mıdır, gittiğimiz yerlerin büyüsünden midir bilmem ama bizim için hem çok renkli hem de çok romantik bir tatil oldu. Umarım sizin de yolunuz düşer..

2011-07-11T14:16:00.002+03:00

Dertsizmiş gibi görünen insanlardan sıkılıyorum. Yalan söylüyorsunuz. Aslında sizin bir şey söylediğiniz yok da bana o sinyalleri veriyorsunuz. Ya da ben paranoyağım. Ya da sıkıntıları algılayış biçimim arızalı. Aslında şu ana kadar hiç psikoloğa gitmedim. Depresif bir küçüklüğüm, ilk gençliğim, son gençliğim? (bu ne zamansa) oldu. Psikoloğa gitmemem çılgınlık olmalı. Bazen herkesten önce bunalıp daralıyorum stresli olaylar karşısında.

-Ya aslında hayat dediğim şey normalde hissettiklerim değilse?.
-Ya ben ağır duyguların altında yaşayacağım diye sürünüyorsam da aslında diğer insanlar yer yer evhamlı ama genelinde dinginse?.

Bu nasıl anlaşılır?. Bir ortak ölçü birimi bulmak lazım diğer insanlarla. Bunun anlayabilmenin tek yolu bu. Belki de psikologlar bulamadığımız ortak ölçü birimlerimizdir.Fahrenheit ile Celcius'un kesişmesi gibi, kesişmeye koşarız doktorlara. "Anlat doktor, diğer insanlara göre çok mu vahimim?!"

Kankalarımla aramda şapşal bir muhabbette çıkan bir ölçü birimimiz var aslında; Kolej plaketlerimiz. Etrafta sayı barındıran ölçüleri bulundurmuyoruz. Boyun kaç kolej plaketi boyunda?. gibi sorulara cevap veriyoruz. Maymunluk yapmayı özledim:).. Otobüsten dolmuştan çok gülüyoruz diye kovulmayı özledim. O günler, kaç plaket uzaklığında?

Eeh be gelecek korkusu!, tıktın bizi kalabalık şehirlere, kalabalık şehirlerdeki minik ofislere, indirdin hayatımızı 1/7'ye, alacağın olsun..

ORTA AVRUPA

2011-07-11T12:32:00.002+03:00

Geçen sene Kasım ayında Kurban Bayramı tatilini fırsat bilerek 8 günlüğüne Orta Avrupa turuna katılmıştık. Rehberlerimiz oldukça iyi olduğundan çok şanslıydık. Çünkü bu tur kötü bir rehberle ziyan olur. Flash belleğimde bir şey ararken resimleri gördüm. Baktım hiçbir şey yazmamışım ben de bir kaç tanesini buraya eklemeliyim dedim. Gezi yazısı yazmayı sevmiyorum. Dönünce yazacağım diye yolculuğu delik deşik etmek de hiç bana göre değil. O yüzden bir iki resim sıkıştırırım bloguma. Gerçekten masal gibi şehirler var bu bölgede. Budapeşte, Viyana, Prag, Bratislava, Dresden.. Romantik bir tatil için gidilesi yerler. Turla da oldukça ucuza getirebilirsiniz.

HERKES BİR GÜN GELİN OLUR:) (erkekler asla)

2011-07-04T14:15:00.007+03:00

Facebook profil fotoğrafına düğün resmini koymayı garipsiyorsan, hatta bu fikri biraz ayıplamaya başlamışsan cicim ayların bitmiş demektir...Son demlerinde belki ha bir gayret yine koyarsın, aynı yaptığım gibi:)..

Tabi bu kuralın dışına çıkmış arkadaşlarım var. Aradan 2 sene geçmesine rağmen hala unutamıyorlar düğünlerini, evlendiklerini. Ne şirin değil mi?..

Stresli anlarda, ya da monoton anlarda bizimkinin üzerinden 1300 sene geçmiş gibi geliyor. İş stresinden uzak, "kendimiz olabildiğimiz" anlarda ise dün gibi..

Şu şarkıyı çılgın gibi söylemek istiyorum; Nil üstaddan;

"Ben bu yaz bembeyaz bir otelde ,Kendime rastlamak istiyorum .Sevgilim kimbilir şimdi nerede Diye soran şarkılar dinlemiyorum.

BEN BU YAZ BRONZLAŞMAK ,KENDİMLE UZLAŞMAK , YER YER YOZLAŞMAK , UZAKLAŞMAK İSTİYORUM .

En çok satan kitaplar elimde ,Kendime yönelmek istiyorum . Denizden çıkıp yeni bikinimle ,Üşümek ürpermek istiyorum .

Yansın ayağım kumlarda ,Sönsün günlerim mumlarla ,Mavi turuncu tonlarda Toplansın dalgalar kumsalda ."

02.06.2011

2011-06-02T12:13:00.000+03:00

Yeter artık, yavrulayan arkadaşlar istemiyorum. Hormonlarımı harekete geçiriyorsunuz. Kariyer hedefimde 10 yıl sonra kendimi her ne kadar evinin kadını, çocuklarının anası olarak görsem de bu üreme işi beni hala korkutuyor. Ya tüm sorumluluk bana kalırsa? Ya tocam kendini işten alamazken ben de çocuktan alamazsam? Ya yapmak istediklerim? Bir sürü ülke var daha görmediğim. Kendime henüz hobi bile bulamadım. Zaten evlilikle başlayan bir, arkadaşlarla görüşememezlik, hayatın ensesine şaplak indirememezlik var, bir de ufak bir insan nasıl olur? Beslemezsen acıktığını bilmez. Bir de sadece bana kalsa iyi. Tüm büyükler karışıp duracak. Ellerinde bir ince odun parçası, evimizi karıştırıp duracak herkes. Çocuk olunca neden insanların evi, özel yaşamı kamuya açılır ki? Sevgilisindir, sana özel kimsenin giremediği bir dünyan vardır, evlenirsin birkaç kişi daha eklenir arada, ama çocuk olunca sanki ilişkin, bedenin, duyguların, hedeflerin, umutların, arzuların yayınlanıverir. Artık halka malolmuşsundur. Halk seninle konuşacak ortak bir konu bulmuştur; Çocuğun. Hem de konu şirin olduğundan kimseyi de kovalayamazsın. Böyhle bir ele geçirilmişlik.. Bunlara katlanacak kadar güzel bir duygu mudur yavrulamak?

Hem sadece bunlar da değil ki. Bir kere hamile kalabilmek var. Yok günü hesapla, saati hesapla, vücut ısım tamam, gel buraya modunda ruhsuz mekanik bir temel atma töreni. Hadi bunu becerdin o bebeği sağlıkla sen 9 ay karnının içinde büyütebil. Yavrunun başına hiçbir şeycikler getirme. İçinde sağlıkla büyüttüğün insanı kesil,yarıl,biçil dışarı çıkart.. Sonra bu travmadan çıkan bedenin iyileşedursun.. Bu iyi senaryo tabi.. Bir insanı dünyaya getirmek için canını riske at. Evet canını riske at. Demekki yavru, insanın kendisinden önemli. Ve doğa sen bunu anlamadan bile sana böyle davranmayı dikte ediyor.

Sanırım yapacağım

N'aber;)

2011-06-02T11:49:00.000+03:00

Barcelona'ya gittik. Aşık oldum, geldim.. Canım Barcelona, ne güzel şehirsin! Kelimelere gerek yok:)

AŞK TESADÜFLERİ SEVER

2011-02-28T11:52:00.001+02:00

Nihayet izleyebildim. Ama bu film beni bitirdi. Hayatımda izlediğim en şaşırtıcı romantik film değildi belki ama diğerlerinden farkı olduğu kesindi. Aşka dair o yumuşacık anlatımı, belki biraz da olayların Ankara'da geçmesinden kaynaklı, beni oldukça tavladı. Deli gibi ağladım.. Boğazım düğümlendi, hem finalde hem de kesit kesit filmin içinde. Çıkar çıkmaz kadınlar tuvaletine koştum. Etrafta rimelleri akmış, gözleri kıpkırmızı bir sürü kadın gördüm. İzleyen herkesin kalbine dokundu bu film. Mutlaka tavsiye ederim.

Not: Ankara Botanik Parkı'nda ikisi de bankta otururken, Özgür, Deniz'in yüzüne doğru eğilip " sen şimdiye kadar nerdeydin?" diye fısıldadığında sanırım salonda birkaç kişi koltuğundan düştü. (ya da bana öyle geldi:)).. Ne romantik bir prenssin sen Mehmet GÜNSUR;)

2011-02-22T10:10:00.000+02:00

Zaman nasıl da akıp geçiyor böyle? Şuna bak Şubat'ın 22'si olmuş. Benim beynim hala yılbaşını bekliyor. Zaman ne garip bir kavram. Bir çok şeyi hemen de silip atıyor. Bazı şeylere etki bile edemiyor. Hakimiyet alanı sınırlı yani. Küçükken en büyük korkum ileride tempolu bir iş hayatım olmasıydı. Kendimi akışa bırakıp farkındalıklarımı yitirmek, hayatı ve hayat sonrasını yakalayamamak, oturup düşünecek fırsat bulamamak, rüzgarda salınıp gitmek hep beni ürkütmüştür. Oysa bu aralar korktuğum başıma geliyor.Buraları benim gibi algılayan beyinler için ne büyük bir işkence! Ruhum acıktı çok. Doyuramıyorum, yemek bulamıyorum. Bu düzen.. sadece bedenleri doyurmaya yaran kara bir düzen var etrafta. Sürekli daha iyi bir evde oturduğumuzu hayal ediyorum, her arabama bindiğimde daha iyisini ne zaman alabilirim diye hesaplamalar yapıyorum. O kadar bunalıyorum ki, soluğu alışveriş merkezinde alıyorum. Ne derin bir rahatlama ama!.. Bu ne yüzeysel bir yaşam tarzı, nefessiz suya dalmak gibi bir şey. Allah'ım hepimizi kurtarsın..

2011-01-22T10:08:00.001+02:00

Bugün aylak aylak dolaşmak istedim. Üniversiteye gidiyor olmak.. Kendime göre minik sevinçlerim, heyecanlarım olsun istedim. Arada sığınmak için gittiğim bir ev olsun. Aylak aylak dolaşayım arabamla. Birkaç arkadaşın yanına birden uğrayayım. Dersin bitmesini heyecanla bekleyelim. Heyecanlandığımız şey sadece bowling oynamak olsun.

Evet bugün biraz daha küçük olmak istedim. Yılları durdurmak.. Söylenirken ne kadar zor, ama yaşanırken ne kadar da kolay bu zaman. 2 sene olmuş-3 sene olmuş gibi laflar eskiden yoktu hayatımızda.Çünkü muhtemelen 3 sene önce çocuktuk. Şimdi büyüdük.

Bugün durduğum günlerden birindeyim. Ne büyüdüğüm, ne küçülebildiğim. Bir maratonda koşarken birden durup arkamı dönüp "hey, siz ne yaptığınızı sanıyorsunuz, boşverin ya koşmayı, gelin bir şeyler içelim" dediğim gündeyim.Normalde kendimi dinlemem, özel alan yaratmam lazım. Malum, arada mahremiyete susayan tiplerdenim. Ama içimde bir korku var ilk defa, mahremiyetimde yalnız kalmaktan korkuyorum bugün.

TİK TAK TİK TAK

2010-11-02T14:57:00.002+02:00

Yaşlanmaya başladığımı duygusallığımdan anlıyorum. Gün geçtikçe daha çok şeye gözlerim doluyor. Balık burcu olduğumdan sanırım her zaman hassas biriydim. Ama bu sefer sanki farklı. Artık dingin bir duygusallık bu yaşadığım. Duygularını hep uçlarda yaşayan ben, şimdi garip bir olgunlukla, sanki bir bilgelikle yorumluyorum. Bunu uzun zamandır test ediyorum kendimde. Fizyolojik değişkenleri, içinde bulunduğum durumları, hepsini hepsini göz önünde bulundurarak inceliyorum. Netice şöyle ki; yaşlanmaya başlıyorum. Bu olgunlaşmakla eş anlamlı sanırım. Umarım gelişmekle de denktir. Her şeyimi sahipleniyorum. Geçmişim, anılarım, şu an sahip olduklarım hepsi de bana ait. Kimse bu gerçeği değiştiremez. Eskiden olsa unutmak istediklerimi ya da şu an yaşadığım ama hoşuma gitmeyenleri yok sayardım. Şimdi öyle değil. İnsan gün geçtikçe bu dünyayı terk etmeye hazırlanıyor işte böyle. Sahiplenmemin nedeni de, onları valizlerime koyacağımdan olsa gerek. Ne kadar çoğunu alabilirsem yanıma, o kadar kar gibi.

Bu, moral bozukluğu ile yazılmış bir yazı değil. Aksine girdiğim şey her neyse memnunum. Anlamadığım şey neden bazen kendimi tam bir çocuk gibi hissettiğim:). Sanırım tam geçişteyim. Ya da hayat böyle. Neyse sıkıcı bir yazı oldu. Saatlerin geri alınması bana yaramadı..!

2010-10-04T12:21:00.001+03:00

Bu aralar leyleği havada gördük sanırsam. İki haftasonudur yokuz ortalarda. Normalde gezme meraklısı olmadığımı düşenen ben, bu işten oldukça memnunum. Meğersem derinlerde bir yerde küçük bir Çelebi saklıyormuşum. Geçen haftasonu Bodrum Turgutreis'e gittik. Malum Ege, Akdeniz kadar sıcak olmuyor Eylül sonunda. Ama yine de yüzebildik bir kere. Küçük bir kasaba gibi Turgutreis. İkinci gidişimiz. Her şey var. Banka var, süpermarket var, pazar var.. Meşhur Turgutreis çaput pazarını da gezdim. Hiçbir şey alamadan çıktım. Bence tamamen turistlere yönelik bir yer ve aynı ürünler sürekli farklı tezgahlarda tekrarlıyor. Gözünü seveyim Ankara Çayyolu pazarının:)

Bu haftasonu da Adana'daydık. Bu sefer tocamın yakın bir arkadaşının düğünü sebebiyle gittik. Aslında 2001 senesinde komik bir yolculuk macerasında yolum düşmüştü oralara ama sadece birkaç saat kalmıştım. Bol bol Adana kebap yedik tabii ki. Yüzevler diye bir restorana gittik önce. Şuana kadara yediğim en güzel Adana Kebap buradaydı. Ertesi gün de Hasan Kolcuoğlu diye meşhur bir mekan! olduğunu söyledikleri yerde yedik. Ben pek beğenmedim. Ama sonra gölün kenarında çay içip tavla oynadığımız çaybahçesi süperdi. Adana'da su bol. Özellikle uçak alçalırken gördüğüm manzaradan büyülendiğimi söylemeliyim. Aslında anladığım kadarıyla pek de süper yerlerini dolaşmadık. Önce ne kadar bakımsız bu şehir demiştim ama bunu öğrenince yorum yapmamaya karar verdim. Bu arada Thy'nın gözünü seveyim. Bodruma giderken Pegasus'un İzair ortaklığındaki uçuşuna denk geldik. Hayatımda ilk defa uçaktan korktum. Birçok kere okyanus aşırı uçtum,ülkeler aşırı uçtum ama gelgelelim bu sefer yurtiçi bir uçuşta korktum. Dolmuş gibi tıklım tıklım bir uçak, hareket edeceğin 10cm bile alanın yok, ulan ucuz diye çekilir mi bu korku?..Ucuz da değil ki..Bodrum malum, gözde yer..Ama havaalanında araba kiralayacak sadece bir adet yer var, orada da araba yok:)..buyrun size Bodrum ironisi...Umrumda mı?..Değil tabii ki....Gezmek bana iyi geliyormuş.. Pazartesi işe geldim dışarıya bakıp duruyorum..Gökteki leyleği arıyorumm:)

PS.Bu arada sinemalarda Cehennem adında bir 3D Türk filmi oynuyor. Bu kadar kötü olabileceği aklıma gelmemişti:)

TATLI TATİL

2010-09-16T10:03:00.001+03:00

Tatil dönüşü sendromu yaşadığımdan ancak bugün yazabiliyorum. Bayram tatilini fırsat bilerek Kemer-Martı Myra'ya gittik. Evet bir önceki postumdaki gibi zıpladım. Her şey mükemmeldi. 1996'da Martı Myra ilk kurulduğunda gitmiştim. Çok güzel bir nostalji de oldu benim için. O zaman 13 yaşındaydım. Ergün adında bir animatöre de aşık olmuştum:). Dönerken ağlamıştım gizli gizli. Roller bladelerimle kayıp duruyordum tesisin her yerinde. Ama değişmiş tabi. Genişletmişler, her yanı. Biraz yeşili azalmış tabi ama hala oldukça yeşil, zula bir tatil köyü. Tocam bayıldı.Turcu çocuk, "e tabi 1995'te kuruldu, herşey dahil sistemi ilk getirenlerden ama takdir edersiniz ki tesis biraz eskidi" derken bize geceliği kişi başı 350 TL olan otellerden satmak istiyormuş. Bunu oraya gidince iyice anladık. Hala süper benim Martı Myra'mmmm..Balık ve Çin A'lacarteları çok beğendim. Neyse reklam yapma amacıyla yazmıyorum bu yazıyı. Sadece benim için ne kadar keyifli ve nostaljik olduğunu anlatıyorum.

Her şey güzeldi, arabayla gittik döndük. Hatta dönerken evimi özlediğimi farkettim. Huzur ve mutluluk doluydum. Ta ki Pazartesi çıkıp işe gelene kadar. Bugün günlerden Perşembe ve ben 3 gecedir rahat uyuyamıyorum:) Sürekli kabuslar. İşe giderken omuzlarım düşük, dönerken düşük. Sanki hiçbir şeyi yetiştiremiyormuşum gibi bir his. Hoş bu his bende bayadır var. Garip bir paranoya oluşturdum içimde uzun zamandır. Çok işim var ve hiç vaktim yokmuş gibi bir hissiyat bu. Beni yiyip bitiriyor. Çalışmıyorken bile böyleydi. Umarım ilerlemez daha fazla.

Velhasıl kelam; tatilden döndüm ve bitiğim:)

Size tatil köyünün dans müziğinden nakarat yazmak istiyorum:
"Mueve la colita, mamita rica, mueve la colita..
Mueve la colita, mamita rica, mueve la colita..
Mueve la colita, mamita rica, mueve la colita..
Mueve la colita, mamita rica, mueve la colita.." öhö öhö öhöö:'(

Oruç Başıma Vurdu

2010-08-12T10:38:00.000+03:00

Ramazan'ı seviyorum. Huzurlu hissediyorum. Dün ise ilk kez oruç tutarken bu kadar zorlandım. Hem çok sıcak olması, hem de iftarın 20:01'de olması beni baya zorladı. Bakalım bugünü nasıl geçireceğim?..İş yerindeyim şu an. Taşındığımız için sadece kadınlar kaldık. Erkekler yeni binada amelelik yapıyorlar. Sanki hep böyle olsa daha iyi:)..

Bugün bir duygusallık var üzerimde. Çalan müziklere ağlamak geliyor içimden. Buradakiler de gülüyor bana:). Bazen en zor şey insanın kendisini anlaması oluyor. Biraz küçülmek istiyorum. Şöyle bir kaç sene küçülmek.. Arabaya atlayıp son ses müzik dinlemek, söylemek..Bir iki gün yeterdi bana. Sonra geri geleyim. Özlem gidereyim yine döneyim.

Ya da bir bebek..Evet bu aralar, bir bebeğim olması fikri iyi gelmeye başladı bana. Ona kendimi adamak istiyorum. Kuzinim bebeğe duyulanın aşka benzeyen bir duygu olduğunu söylüyor. Midemde kelebekler uçuracak bebeğim olsa..Hiç bir şey, kendim bile umrumda olmasa da paranoyaklar gibi onu umursasam:) Yok,yazarken bile sevmedim bunu.

Sanırım bir tatil iyi gelirdi, bir de tamamen benim hayallerime göre düzenlediğim bir hayat..

Ofiste Öğleden Önce Bunalmaları

2010-07-23T10:38:00.000+03:00

Küçük bir yere yerleşmek istiyorum. Denizi olsun lütfen. Pöfür pöfür essin bir de. Bahçem olsun. Komşularım benim yaşımda ve çok eğlenceli olsunlar. Evimin havuzu da olsun. Home office bir işim olsun, mutlu çocuklarım ve tocacım.. Bembeyaz bir ev olsun bizimkisi. Kapı ve pencere kenarları tatlı bir mor veya koyu mavi olsun. Pembe çiçekler sarksın çatısından...

Burdayım

2010-07-13T19:38:00.000+03:00

Ne kadar da uzun zaman olmuş yazmayalı... Tek sebebim canımın istememesi. Başka bir şey yok şükürler olsun. Geçen hafta yeni bir işe başladım bir kurumda. Ben & Kamu.. Ben Kalp Kamu. Ben Hate Kamu.. Bilmem ki göreceğiz sanırsam... Ama koşulsuz şartsız 17:30'da çıkmaya bayılıyorum. Tabi yeni evimiz şehre 30 km uzakta olmasaydı, fena olmazdı:)

Ankara çok sıcak. Nefes alamıyorum. Bir de nem peydah oldu şehirde. Denizi olan bir şehirmiş havalarında Ankara. Aynı Denizli gibi. Neden o şehrin adı öyle? Denizi olmadığı halde öyleymiş gibi bir ismi var.

Çalışmaya tekrar başlamak değişik geldi elbette. İster istemez ev kızı modumda da bir düzeni hemen oturtuvermiştik. Şimdi o kurallar tekrar yıkılmaya başladı. Düzen bozuldu. Ama neyse ne, ben daha iyiyim. Afakanlarım yavaştan beni terkediyor. Benimle beraber başlayan başka "çömezler" de var. Şu ara "eğitiliyoruz". Hem sevdik de birbirimizi.

Bu sene tatil yok. Zaten biz de bu yönde karar almıştık. Ben pek gezme insanı sayılmam ama gidemeyeceğimi bildiğimden sanırım, tatile çıkmak istiyor canım. Hafta sonları kaçıyoruz bakalım. Zaten tocamı göremez oldum. Sabah ben ondan önce çıkıyorum. Akşamları da sıcaktan nefes alabildiğimiz sayılı anlarda iki kelam ediyoruz.

Şu sıralar hayat felsefem arayışlara son verme yönünde. Hep daha iyiyi isteyerek hayatımı estirikli bir şekilde geçirip heba etmeyecek kadar akıllıyım. Kabul edilebilir bir noktada "işte budur" demeyi bilmeli. Sıkıldım sürekli arzulamaktan. Artık dinginlik devri hayatımın. Kendimi pışpışlamalıyım biraz da.

..............Lost..............

2010-05-30T03:47:00.000+03:00

Lost finali ile ilgili detaylı bir şey yazmak istemiyorum kesinlikle. Tatmin etti, etmedi; orası ayrı konu. Bildiğim en önemli şey karakterleri özleyeceğim. Evet gerçekten bir şeylerim eksilmiş gibi boynum bükük kaç gündür. Sevdiğim arkadaşlar uzağa taşınmışlar gibi. Ben neden çoğu insanı mutlu edemedi biliyorum bu bitiş. Çünkü senaryo senaristleri ele geçirdi.. Çok eskiden bir belgeselde izlemiştim. Uydurarark anlatayım. Corpus Callosum var, çoğu insan bilir. Hani beynin iki lobunu birbirine bağlayan şeydir. Onunla alakalı sağlıksız bir durum sözkonusu olduğunda insan vücudunun sağ ve sol tarafı farklı tepkiler verebiliyordu. Lütfen konunun hakimi biri okursa bu uydurmalarımı düzeltsin. Mesela bu kişi araba kullanırken birden sağ eli, direksiyona yapışıp arabayı savurur, kontrol altındaki sol el onu durdurmaya çalışır. Bizde muhtemelen buna "içine şeytan girmiş" deniyordur ama tıpta afilli bir Latince ismi var. Nitekim ben o ismi de bilmiyorum. Şimdi gelelim metaforuma; Ben derim ki sol lob senaristler, sağ lob da senaryo olsun. Corpus Callosum da iki öğe arasındaki rasyonel, fizyolojik, kaçınılmaz, mantık silsilesi dahilindeki bağdır. Bu bağ, küstahlık, meydan okuma, aşırı popularite ve özellikle maddi çıkarların yarattığı baş dönmesi nedeniyle hasar gördüğünde senaryo senaristi ele geçirdi. Senarist de arabayı sağa çekmekte buldu çözümü. İşte olan biten budur.

Bir film istiyorum.
Jack, reality show yapsın bir de onu sonsuza kadar izleyelim.

2010-05-15T09:11:00.000+03:00

Şişelenmiş içecekleri açarken dikkat etmek gerekiyor. Geçenlerde şişeyi açarken fırlayan soda kapağı, sevdiğimiz bir arkadaşımızın gözüne önemli ve kalıcı bir zarar verdi. Şimdi internetten bakıyorum da, aynı şekilde çok daha ciddi kazalar yaşanmış. Yaz aylarında gazlı içeceklerin cam şişelerine, özellikle açarken ve buzdolabına yerleştirirken çok dikkat etmek gerekiyormuş. Kapaklar fırlayıp göze zarar veriyor, ayrıca buzdolabına yerleştirirken şişeler patlayabiliyor. Dikkat edelim..

İnsan Yokluğu..

2010-04-27T10:46:00.001+03:00

Siirt'te yaşananları hazmedemiyorum. Attığım her adımda aklımda o ana kuzuları var. Nasıl olur da 13-14 yaşlarındaki erkek çocukları böyle bir insanlık suçu işlerler?. Bunu aklım almıyor. Acaba gerçekten bazıları kötü ruhlarla mı doğuyor?.. Bir kişi değil, kaç kişiler..Bir tanesi de acımadı mı o yavrulara? Bir tanesinin bile içi cız etmedi mi onlar ağlarken, canları yanarken??.. Ya Siirt halkından yaklaşık 100 kişinin karıştığı diğer tecavüzler?..Esnaf, dede, polis, asker, akraba.. Bu kadar mı önemli cinsel tatmin? 100 kişiden bahsediyorum. Bir veya iki değil. Tam yüz kişinin sapkın istekleri konu olan.. Hepsini gözümü kırpmadan ölüme terk edebilirim. Fakat yenileri çıkacaktır. O yüzden sallandırmalı bunları meydanda. Sallandırmalı ki aleme ibret olsun.. Umarım sıyrılamazlar bu yaptıklarından. Ayrıca diğer çocuklar da isterse 18 yaşın altında olsun, bence cezaların hafiflemesi yanlış. O çocuklar gelecekte de birer psikopat olmaya devam edecekler.

Nedir eksik olan, anlayamadım ki..Çocuklukta maruz kalınan cinsel istismar mıdır sadece bu suçlara neden?..Cehalet midir? (Ki buna asla prim vermem).. İman, Allah korkusu yokluğu mudur? (Bunun iyi bir payı olduğunu düşünüyorum)...Ama her şeyden en önce "İnsan yokluğu"dur aslında.

Sabitim Aşk..

2010-04-09T20:09:00.000+03:00

Evet yine Lost'dan bahsediyorum...6/11 bölümünü bugün izleyebildim. "Sen hala Lost mu izliyorsun?" diyenlere inat süper lezzetli bir bölümdü. Ohh sonunda beni tekrar heyecan bastı. Bu dizide kendimi aptal gibi, bunamış gibi, anlamaya beynim yetmeyecek gibi hissettiren bölümlerin müptelası olmuşum. Bir rahatlama geldi ki sormayın. Sezonu baştan izlemem lazım. Yine ağzım açık izlemişim bu sezonu; şimdi çıktı ortaya. Desmond'ı özlemişiz. Hayranım senarist kadrosuna. İnanılmaz detaylar var. Yerimde duramıyorum bu yüzden şimdi.

Desmond ile Charlie neden Penny ve Desmond'ın o ünlü fotoğrafının çekildiği yerden denize uçtular? Faraday Charlotte'u müzeden çıkarken gördüğünü ve aşık olduğunu söyledi. Acaba eski bölümlerde bu verilmiş miydi? Bu insanların sabitleri aşk. Faraday defterini Desmond'a gösterdi. O defterde sabitinin Desmond olduğu da yazıyordu aslında. Charles Widmore herkesin babası çıktı,sidewayde:)).. Aşkların sabit oluşu ortak, ayrıca kişilerin babalarıyla ilgili sorunlu mevzularının oluşu ortak. Desmond bu bölümde Widmore'un büyük saygısına sahipti. Demek ki herkes hayal ettiği hayatı yaşıyordu. Fakat değerli bir şeyleri feda ederek. Acaba Widmore'un Desmond'dan isteyeceği fedakarlık ne?.. Yüzlerce soru üreteceğim biraz daha devam edersem. Desmond Oceanic 815'in yolcu listesini aldığında neler yaşanacağını görmek için sabırsızlanıyorum. Aslında bunun üzerine belki bir sezon daha çekilebilirdi bile!. Önümüzdeki bölüm Hugo'nun olacakmış..Zaten final sezon bitince diziyi en baştan bir daha seyretmeli. Çocuklarım da seyretmeli..

Sweet Twenty Seven

2010-03-17T19:53:00.000+02:00

Bu hafta doğum günüm vardı. Aslında kendini önemli hissetmek için doğum günlerine çokca ihtiyaç duyan, özel günlere fazlaca anlam yükleyen biri değilim. Fakat hatırlanmak gibisi de yok. Bir şekilde bana ulaşarak beni ne kadar sevdiklerini hatırlatan herkese teşekkür ederim. Özel günleri kafasında oturtamamış biri olarak, en değer verdiğim günün doğum günleri olduğunu da söylemeden edemeyeceğim. Kişiye has olması, bence daha da anlamlı kılıyor bu günü. Tabi benim gibi kardeşiyle aynı gün doğmuş biri, bu ihtimalin gerçekleşme olasılığının ve neden bizim üzerimize gerçekleştiğinin şaşkınlığı içinde olsa da, bu durumu da çokca seviyorum.

Peki farzedelim ki çok değerli biri tarafından bu günümüz unutulmuş ya da hatırlansa da savsaklanmış olsun. Bu durumun önemi nedir? Geriye kalan 364 gün takdire şayan bir ilişki sergilense de, yok ille de en önemli günüm diyerek tırnaklar mı çıkmalı acaba? Ya da klişeleşmiş değerlere mi kendimi kurban edeceğim sanki mi denmeli? Pek de burnu büyüklük yapmak iyi değil. Tamam toplumdan farkı olan insanlar genelde kitlesel değerlere eleştirel bakar bu doğru. Fakat değerler zaten tek kişilik değildir ki!! İstediğin kadar kendine has değerlerin olsun. Ne yapacaksın tek başına? Oyna dur..O nedenle bu durumla karşılaştığınızda sitemlerle süründürmek, sonra da sevgiyle kucaklamak doğru olan şeydir diyorum. Nerden nereye geldim..:)

Ankara akşamları soğudu yine. Ama geçecek. Bu son çırpınışlar. Bu arada birkaç film daha gördüm ama içimden yazmak gelmedi. Kitap okumuyorum. Ezel dışında televizyon da seyrettiğim yok. Dikkatimi eve vermiş durumdayım. Taşındıktan sonra boşlamıştım. Yeni yeni, eksikleri gideriyorum, dekore etmeye çalışıyorum. Bence çok keyifli bir iş. Fakat oldukça da pahalı. Bizim ülkede aslında insanların bu kadar büyük bir çoğunluğunun zevksiz olduğunu sanmıyorum. Dekorasyon malesef hala bir lüks olarak algılanıyor. Bu algıyı yaratan firmalar elbette. Yarattıklarını sömürenler de onlar. O yüzden Amerika'ya bayılıyorum. Her bütçeye göre her şey mevcut. Neden dekorasyonda yerli ve uygun fiyatlı firmalar yeterli değil bilmiyorum. Herkes neden İkea'ya saldırmak zorunda? O da Ankara'da bile yok. Mudo, Tepe Home, Boyner Evde, Koçtaş, Bauhaus, sosyete pazarları.. Bu mudur orta gelir düzeyinin dekorasyon bahtına düşen? ...Alın size bir niş pazar-niche market..

Dünya Kadınlar Gününüz Kutlu Olsun

2010-03-08T13:48:00.000+02:00

Cennetimden Bakarken

2010-03-05T21:32:00.000+02:00

Film gerçekten çok dokunaklı. Hüzünlü bir hikayeye dayanıyor. Duygusal bir dönemimdeyim sanırsam, bolca gözlerim doldu. Ben filmde biraz "What Dreams May Come" havası sezdim. Robin Williams'ın Oscar'lı filmini mutlaka hatırlayanlar olacaktır. Bence bir klasiktir. Hatta aklıma gelmişken bulmaya çalışcağım. Bana bu filmi anımsatmasının nedeni sanırım cennet görselleri. Tabii ki bu filmde o kadar derin ve detaylı değildi. What Dreams May Come'ı mutlaka izleyin. İsminin Türkçe'ye geçmiş halini malesef hatırlayamadım. Cennetimden Bakarken'i de atlamamanızı tavsiye ederim. Bence çok önemli bir detaya vurgu yapıyor.

2010-03-04T20:12:00.000+02:00

İnsana doğduğu ay hep özel mi gelir acaba? Bunu birkaç kişiye sormalıyım. Ben Mart ayında doğdum-16 Mart- ve bu ay nedense daha bir efsunlu gelir bana. En sevdiğim mevsim ilkbahardır. Bu ayın gelişi de hem doğumgünü hem de ilkbahar heyecanını birlikte yaşatıyor. Kışın çok depresifim. Kesinlikle sevmiyorum, son iki yıldır buna kanaat getirdim. Elimde olsa kış yaşamayan bir iklime göçerdim. İlkbaharsa sanki, "kötü günler bitti" havası barındırır..Bazen ne kadar dalgalı bir ruh halim olduğuna kendim bile şaşıyorum. Tamam balık burcuyum ama, resmen uçlarda yaşıyorum. Bu aralar en çok istediğim biraz uzağa kaçmak. Daha önce Ankara'dan bu kadar sıkıldığımı hatırlayamıyorum. Deniz olsa. İçimize çeksek. Çektikçe renklense vücutlarımız..

Eyvah Eyvah

2010-02-27T08:38:00.000+02:00

Mutlaka gidin. Ben bayıldım. Dvdsini de alırım kesin. Demet Akbağ zaten oyunculuğunun doruklarında bu dönemde bence. Ayrıca ne kadar fit bir vücudu olduğunu da filmde oynadığı karakter gereği bolca sergilemiş. Çokca güldüm, çokca dinlendim. Bravo Ata!

Her eve Oxytocin..

2010-02-21T22:56:00.000+02:00

Öyle dostların olmalı ki, en az kendin kadar saygı duymalısın. Kendi aptallıklarına nasıl hem acıyıp hem de hayran kalacak bir tarafı illa buluyorsan; onunkilere de mutlaka üstün taraflar yapıştırabilmelisin. İşte bu sefer beni anlayamadı dediğin anların üç beş cümle sonrasında "off yine anlamış" diyebilmelisin. Aslında gizliden gizliye 'anlaşılamıyor olma' egonu yerle bir etmeli. Sarsmalı seni,aydırmalı yanlıştan. Aynı kelimeleri bile kullansan, kendine aynı tonlamayla söylesen doğruyu, yine duramasan, dört nala koşsan abese, o sana "bre! çüş" dediğinde durmalısın. "Şunu benim için yap" dediğinde, "bunu benden birkaç saat sonra iste" diyecek tecrübede olmalı.O an ne kadar inkar etsen de birkaç saat sonra aramadığında ikiniz de biliyor olmalısınız; mutlak doğru yoktur, ama elimizden gelenin en doğrusu için çaba vermek, erdemimizi zedelememeye yarar gözükmektedir.

Percy Jackson ve Olimposlular: Şimşek Hırsızı

2010-02-21T22:19:00.000+02:00

Yunan Mitolojisi severler buraya!.. Normalde "fantastik film sever" değilimdir. Fakat bu film gerçekten hoşuma gitti. En azından bir dayanağı vardı; Yunan Mitolojisi.. Eminim benim gibi bu konuya ilgi duyan herkesi eğlendirir bu film. Duyduğuma göre bir serinin ilk bölümüymüş. Diğerlerine de seve seve giderim.

Go Poseidon!

Bu Gece Ezel Gecesi

2010-02-15T12:02:00.001+02:00

Kenan İmirzalıoğlu'na böyle ses getiren projeleri çok yakıştırıyorum. Ezel dizisini izlemeyen insan sayısı (en azından benim çevremde) çok az. Zaten biz de "Deli Yürek" ile büyümüş bir nesiliz. O zamanlar ben lise çağındaydım. Tüm kızlar Zeynep, tüm erkekler Miroğlu'ydu. O zamandan bu zamana 10 yıldan fazla oldu. Yine Kenan İmirzalıoğlu doğru bir projeyle yapacağını yaptı. Ayrıca kilolandı, hatları oturdu, oyunculuğu özgüven kazandı, erkeksileşti. Bunlar da cabası. Zaten "Ramiz Dayı"yı konuşmaya gerek var mı bilmiyorum. Her eve lazım bir kurmay kendisi. Aklı başında, olmazı olduran Ramiz Dayı herkesi kendine bağlayıverdi. Ali karakterini de bir seviyor bir sevmiyoruz. Ama dizide henüz bir çok düğüm var ve bu yüzden gözümüzü kırpmadan izliyoruz. Ben pek dizi insanı değilimdir. Fakat Ezel farklı. Pazartesi geceleri program yapmıyoruz. Ezel izlemeyen ziyarteçileri kabul etmiyoruz:).

Dizinin tek sevemediğim oyuncusu ise Cansu Dere. Bir türlü dizilerde,filmlerde görmeye alışamadım bu ismi. Donukluğu, soğuk yüzü vs. bir yerlerde bir yanlış var hissi veriyor insana. Hiç sempatik bir tarafını bulamadım. Hadi diyelim ki rolü gereği hayattan soğumuş kadını oynadığından öyle. Ama o eski, mahalle kızı günleri de öyle donuk oynanır mı ya?. Hemen dönüp "Bahar" karakterine baktığımızda nasıl da içimiz ısınıyor. Ne kadar şirin, bayılıyorum. Ayrıca ay parçası gibi Maşallah.

Gelelim Şebnem'e..Saç modeli bir numara. Güzelliğine on puan. Karakter süper. O çocuksuluk ve yıkılmaz sadakat gönlümde tahtı kurdu. Ama gelgelelim geçen haftaki bölüme; Ali'nin evinde Şebnem'in mayolu sahnelerini , Ali ile yakınlaşma anlarını görünce hemen aklıma Mahsun Kırmızıgül geldi. Yıllar önce Bade İŞÇİL (Şebnem) ile uzun süren ve yoğun bir aşk yaşamıştı. Hatta nerdeyse bir pedofil(!) kuşkusu yaratacak sınırda olan yaş farkı dikkat çekiciydi. Yanılmıyorsam Bade 15, Mahsun da 30 yaşındaydı. Mahsun'un bırakın medyadan, gözünden bile sakındığı Bade'si böyle cüretkar sahneleri çekince insanın aklına bunlar geliyor işte.

PES Doğrusu

2010-02-15T11:23:00.003+02:00

Son iki haftadır PS3 almamızla başlayan bir PES çılgınlığı evimizi kasıp kavuruyor. Aslında sanal oyunlar konusunda pek tecrübeli değilimdir. Hatta hayatımda hiç futbol oyunu oynamadım. Fakat gerçekten ben de PES'i çok sevdim. Görsellik mükemmel. Oyuncuların gerçeklerine nasıl da benzetildiğine hayran kaldım. Resmen gerçek bir maç yapılıyormuşcasına tüm ayrıntılar düşünülmüş. Bazı akşamlar PES gecesi yapıp arkadaşlarımızı çağırmaya başladık. Turnuva yapıyoruz. Beni dışlamasınlar diye her türlü çingeneliği yapıyorum elbette:). Daha çok yeniyim, ama öğreniyorum. Çok da gülüyoruz en güzeli bu. Onun dışında biz yalnızken de arada maç yapıyoruz.Kavga dövüş tabi sonu:)

Önemli olan dozunu bilmek. PS3'ü alırken korkmuştum. Acaba bizimki oynamayı abartır da diğer her şeyi unutur mu? diye. Ama öyle olmadı. Çok derin bir "ohh" çektim ve ben de oyuna dahil oldum. Küçükken atari salonlarına kaçıp oynadığım Street Fighter ve adını hatırlayamadığım birçok oyunu, evlere aldığımız o siyah kutulu atariyi ve hala atari salonlarında oynadığım araba yarışlarını saymazsak pek oyun oynamışlığım yoktur. Sadece seneler önce birkaç aylığına Knight Online'a sarmıştım. Sonra farkettim ki tek sosyalliğim bu oyun olmaya başladı.Çok saçma geldi ve bir anda bıraktım. Ben o oyunda öyle insanlar tanıdım ki evlilikleri zedelendi. Kocasının oyun tutkusu yüzünden bebek planlarını gerçekleştiremeyen kadınlar vardı. Bu bağımlılık her iki tarafı da çok yaraladı sonuç olarak. Erzurum'da masum bir çocuk öldü. O yüzden sanallıktan hep korkarım. Sanallık gerçekliği bitiriyor. Siz siz olun, ne kendinize ne de sevdiklerinize böyle bağımlı olma fırsatı vermeyin. Dozunda oynanan, insanları kahkahalara boğan oyunların keyfi hiçbir şeyde bulunamaz zaten:)

Bunlar da Street Fighter'ın unutulmaz yakışıklıları Ken ve Ryu:))

Sevgililer Günü

2010-02-15T10:28:00.000+02:00

Sevgililer Günü'ne çok büyük anlamlar yüklemeyi de, "yok efendim ticari amaçlar için var edilmiş bir gündür" diye demeçler vermeyi de yersiz buluyorum. İki durum da klişeleşmiş bence. Sevgiyi kutlayan bir günü gözardı ederek geçiremeyiz elbette. Ama büyük planları, büyük harcamaları, kutlamaları da gereksiz buluyorum. Bu sene Pazar gününe denk gelmesi güzel oldu tabii. Hoş bir yemek, güller, güzel bir şehir turu, ve hayatımın aşkı..İşte mükemmel bir Sevgililer Günü budur:)

Bebeveyn Fırtınası(!)

2010-02-09T00:59:00.006+02:00

Çocuk sahibi olmamak için bazı önemli nedenler;

1- Evin küçüğü artık o olacak.
2- Önemli olan onun konforu olacak.
3-Bebek gibi davranılamayacak çünkü zaten evde bir bebek olacak.
4- İnsanı yaşlı gösterecek.
5- Çocuk, kendisini leylekler getirdi zannedercesine anne babasının tutkulu aşkını görmezden gelecek. Hatta onları, aşk yaşayamayacak kadar yaşlı görecek, küstahlaşacak.
6- Gerçekten bir şekilde "rızkı" verilmiyorsa, gelirin sabit olduğu durumda harcamaların artması sözkonusu olacak. Dolayısıyla tasarruf düşecek. Tasarruf düşerse Yatırım azalacak. Dolayısıyla ÜRETİM düşecek:).. Hayattaki üretimleri düşen anne-baba için bebeğin değeri durduk yere artacak.
7- Baba, "ben o kadar detaylı anlamam" diyecek ve bebeğin tüm bakımı anneye yapışıp kalacak.
8- Aşkın yerini, "aile olma" kabullenmesi alacak. Paylaşılan şey çocuk olacak. Bu duygu da o kadar yoğun hissedilecek ki, hangi heyecanların yerini aldığı sezilemeyecek.

Çocuk sahibi olmak için bulabildiğim bazı nedenler;

1- Sıkça bahsedilen (bazen de, benim başıma geldi herkesin başına gelsin diye uydurulduğundan şüphelendiğim:) kutsal, ikamesiz, coşkulu annelik-babalık duygusu.
2-İnsan ırkının devam etmesi gerekliliği.
(Tamam bu liste bu kadar kısa değil,biliyorum..:)

NETBOOK'UMU ÇOK SEVİYORUM..

2010-02-09T00:50:00.003+02:00

Dün bana bir netbook aldık. Küçücük, çok şirin. Sanki bebek taşır gibi. İnsan farketmiyor bile. Zaten sadece internet ve Office programları kullanıyorum. Tam da bana göre aslında. Ekranı da küçük gelmiyor insana. Artık kitapların da minicikleri çıktı Türkiye'de. Netbook da kocaman bir kitap boyunda. Saatlerce ona bakanların buna bakmada zorluk yaşamayacağına emin olabilirsiniz:)

Romantik Komedi (Aşk Tadında)

2010-02-06T10:13:00.002+02:00

Dün akşam gördüm filmi. Gerçekten de çok şirin bir film olmuş. Amerikanvari bir Türk romantik komedisi. Kast çok tatlı bir kere. Hikaye tanıdık. Ama olsun rengarenk bir film. Kafa dağıtmak, biraz gülümsemek için ideal.

- LOST - Island is what matters!

2010-02-06T09:21:00.006+02:00

Geçenlerde Lost'un final sezonunun yayınlanacağını gördüm. Ben de eksik sezonlarımı bir izleyeyim diye oturdum bilgisayarın başına. Gece gündüz demeden bir hafta Lost izledim durdum. İnsan bu dizi varken başka hiçbir şey yapmak istemiyor. Adanın büyüsü resmen izleyiciye de etki ediyor. İnsan kendini hikayeye dahil olmuş şekilde hayal etmekten kendini alıkoyamıyor.

Baştan söyleyeyim ben ilk bölümden itibaren Jack'cilerdenim:))..

Fakat ikinci sezondan sonra beliren, Benjamin Linus karakterine de bayılıyorum. Donuk bakışlar, inanılmaz bir zeka, merhamet ve zalimlik, hakimiyet ve teslimiyet gibi çelişmiş birçok özelliği aynı anda barındırıyor. Final bölümü Mayıs ayında yayınlanacak dizinin. Umarım müdavimlerini tatmin edecek şekilde sonlanır. Dizi bitse de yıllarca konuşulacağından eminim. Gerek karakterler, gerek kurgu, gerek görsellik olsun herkesten tam not aldı. Her şey bir yana dünyada bir Lost felsefesi oluştu. Zaman, sebep, sonuç, ihtimal ilişkileri sorgulandı. Bunu felsefe haline getiren izleyici kesim, çok daha derin hazlar aldı. Diğerleri de muhteşem bir şov seyretmiş oldu. İzlememiş olanlara şiddetle tavsiye ediyorum.

ELELE ŞUBAT SAYISI

2010-02-05T16:37:00.004+02:00

Benim pembe dünyalı kuzim sonunda Elele dergisinin şubat sayısında.. "Yıllar yılı yeter artık çevrende başka renk de istiyorummm" serzenişlerine rağmen asla tutkusundan vazgeçmedi bizim Pink Princess. Görünce çok sevindim. Ayrıca o artık bir Pembe Anne. Pembe yanaklı bir kızımız var.:)

Kitap Kitap

2010-01-26T21:56:00.004+02:00

Çok hevesle başladım kitaba. Oldukça da merak ettiğim bir konuydu. Ayrıca kaleminin kuvvetli olduğunu duyduğum fakat daha önce okuma şansı elde edemediğim yazarın kendi anılarını kaleme aldığı bir kitabı kaçırmak olmazdı tabii. Yaratıcı üslubu çok güzeldi gerçekten. Fakat kitabın tamamı değil, sonuç kısımları doğum sonrası sendromu ile alakalıydı. Belki benim yanlış tahminim yüzünden tatminsiz kalmışımdır , onu bilemiyorum. Fakat yazarın iç seslerini karakterize ederek onlarla olan diyaloglarını anlattığı kısımları çok uzun, gereksiz detaylı ve ilgi kaybettirici buldum. Beklentilerimi pek de karşılamadı malesef.

Gülse Birsel'in yazdığı kitapları severek okuyorum. Baktım bir tane daha
çıkmış, hemen gözü kapalı aldım. Yavaş yavaş, her gece uyumadan 10 dk. okuyorum. Seviyorum yazılarını. Beni gerçekten güldürüyor. Dinlendiriyor. Zaten kendisini de oldukça zeki ve başarılı buluyorum. Henüz bitmedi ama kefilim kitaplarına..:)

Sinema Sinema

2010-01-26T21:33:00.003+02:00

Kutsal Damacana 2: İlkini çok beğenmiştim. İkincisi hayal kırıklığı yarattı bende. Olumsuz yorumlara rağmen gittim. Fakat benim de hoşuma gitmedi. Komik bir şey olsa da gülsem diye geçti seans. Bir iki sahnesi dışında mizah anlayışıma uyduramadım bu filmi.

Ejder Kapanı : Türk polisiye filmlerin artması için heyecan duyan biriyim kesinlikle. En başta bu dalda olduğu için, filme bir artı puan. Kenan İmirzalıoğlu'na "temiz çocuk" rolü oynatmadıkları için bir artı puan daha. Zaten Uğur Yücel ve Kenan İmirzalıoğlu uyumuna bayılıyorum. Film izlenmeye değer. Fakat nolur Amerikan polisiyeleri ile kıyaslayarak beğenmemezlik etmeyin. Kendi başına değerlendirip, başarısını siz de yakalayın:)

Yahşi Batı : Keyifli bir film. Kahkahalara boğulmak için gitmezseniz yaratıcılığı sizi gülümsetecek bir yapım olmuş. Büyük beklentilere gerek yoksa, hoşça zaman geçirilebiliniyor.

Avatar : Gitmeyen kalmış mıdır bilmiyorum. Gerçekten dokunaklı bir hikaye. Irkın doğallığı göz kamaştırıcı. İnsanların avatarları ile beyinsel iletişimi çok derin. Görsellik zaten müthiş. İnsanın kalbine dokunan bir film. Mutlaka görülmeli bence.

Paranormal Activity : Sanırım sinemada gösterilen versiyonunda bazı sahneler kesilmiş. Beni tek korkutabilecek konu üzerine yapılmış bir film. Fakat kesilen sahnelerden midir bilmiyorum ben pek de korkmadım. Bunun üzerinde duruyorum çünkü film, korkutmak konusunda çok iddialıydı. Konu aynı fakat film Türk yapımı olsa sanırım geceleri uyuyamazdım. Çünkü Türk senaristler bu tip filmlerde tüm inanç sistemimizle bize saldırabiliyor..

Sıkıysa Sen Kontrol Et

2010-01-26T21:12:00.005+02:00

Bu aralar kendimde farkettiğim bir şey varsa o da çabucak öfkeleniyor olmam. Ne oluyor bilmiyorum ama ufacık şeylere tepem atıyor. Tabii ki aşırı tepkiler vermiyorum. Kendimi kontrol ediyorum. Dışarıdan fena gözükmüyorum ama içimden alevler fışkırıyor. Biraz hissiyatı açık insanlar anlar tabi ama diğerleri fark etmiyor. (Ya da ben öyle sanıyorum). Düşüncesizlikler, aptallıklar, haksızlıklar, utanmazlıklar, kibir, dünyadan haberi olmamazlıklar, cehalet vs. en öfkelendiğim konu başlıkları arasında sayılabilir. Ama yok, sakin olmak lazım. Bilge davranmak lazım. Ama empati ya.. Kurban olayım biraz empati ..

Taşındık..

2010-01-14T13:06:00.002+02:00

Taşındık..Zaten niyetliydik ama sevgili tocam bir Salı aradı. "Ev tamam taşınıyoruz,haftaya Salı kamyon geliyor" dedi. Ah tabi bir de ekledi "ben eşyaları toplama, paketleme işine karışmam, ben sadece taşınmayı organize ederim, diğeri kadın işi". Bu noktada benim bittiğim günler başlamış oldu. .Hmm.. asıl can alıcı nokta da şu ki 29 Aralık'ta taşındık ve yeni evimizde bir de yılbaşı partisi verdik. "İşte ancak toparlanabildim de bilgisayarın başına geçtim" demeyeceğim. Çünkü nasıl toplanırken gecemi gündüzüme kattıysam yerleşirken de aynı kararlılıkla çabucak hallettim işimi. Tek sorun TTnet'in sürekli problem çıkarmasıydı. Telefonla bir türlü çözemedim, sağolsun onlar da bir teknik ekip falan göndermediler. Ben de dün TTnet'i boşadım ve biraz önce gelen ekip Superonline bağlantımızı kurdu. Hemmenn iki satır bir şeyler yazayım dedim. Zaten şikayetler gelmeye başlamış bile:)..

İki Film

2009-12-15T08:44:00.005+02:00

Geçen hafta iki tane filme gittim. Bunlardan ilki 2012'ydi. Gerçekten beğendim. Görsellik süper. Hikaye tanıdık tabi. Bu konu üzerine bir sürü film çekildi şimdiye kadar. Kiminde dünyada taş taş üstünde kalmıyor ve canlıların hepsi ölüyor, kiminde de 2012'de olduğu gibi şanslı/zengin/bilgili bir grup dünyanın yeni aldığı haliyle ırkın devamını sağlıyor. 2012 Aralık ayında ne olur ne olmaz bilinmez. Belki zor zamanlar bekliyordur bizi. Ya da Maya'lar sadece takvimi bu kadar yapsak yeter sonra devamını getiririz deyip getiremeden yok olmuşlardır. Zaten baki olan tek şey dünyanın bize ait olmadığıdır bence. Neyse aslında bu filmle alakalı değinmek istediğim bu değil. Beni en çok düşündüren; insanların kendilerinin ölmesi pahasına ve hatta her şeyin pahasına çocuklarını kurtarmak istemeleri oldu. Nedense tüm filmde en çok bu kafama takıldı. Yahu evlat sahibi olmak nasıl bir duygudur?.. Ürkütücü buluyorum. Sen her an yanında olup koruyamadığın insanı canından bile çok sev. Olacak iş değil. Allah'a emanet yaşam diye buna denir. Tamam her üzüntüyü kontrol edemiyoruz kendi hayatımızda da fakat bir de adı üstünde "çocuk" bu. Hem kendimden çok seviyorum, hem her saniye yanında olup koruyamıyorum, hem de bu insan daha bir çocuk!..Allah hepimize yardım etsin..

Gördüğüm diğer film de Testere 6'ydı. Aslında takip etmediğim bir seri ama tocam müdavimi olduğundan beni de yanında sürüklüyor. Zaten filmlerin yüzde otuzluk bölümünde gözlerimi kapatıyorum. Yani serinin yüzde yetmişi izlenebiliyor diyebiliriz. Belki vardır tüm sahnelere bakabilen baba yiğitler. Evet serinin mantığı güzel; hayatınızın değerini bilin, çar çur etmeyin, başkalarının hayatlarıyla da oynamayın. Yoksa Testere'nin eline düşer ve kendinizi vahşice bir sınanmanın ortasında bulabilirsiniz. Sınavı geçerseniz hayatınızın ve başkalarının hayatlarının değerini farkedersiniz -bir iki uzvunuzu kaybetmiş olsanız da-. Testere çevresindekilere hayat dersleri veriyor evet. Keşke herkes güzel dersler alsa. Ama zaten almayanlar için Cehennem var. Yani Testere'nin Tanrıcılık oyunu beni hiç çekmiyor diyebilirim.

Çocukların Cinsel İstismarı Hakkında

2009-12-08T01:03:00.004+02:00

Bir süredir üzerinde yoğunlukla kafa yorduğum bir konuya bu hafta Okan Bayülgen, "Muhabbet Kralı" programında değindi; Çocukların cinsel istismarı. Programda yakaladığım bazı istatistikler şu şekilde; Cinsel tacizlerin yüzde 70i 18 yaş altındaki insanların başına geliyor.Bunun yüzde 35i 12 yaş altında.Tacize uğrayan her yedi kişiden biri 6 yaşın altında.Dünyada kız çocuklarının vakalrında yüzde 96sı saldırganı tanıyor, yuzde 20sinin faili baba veya üvey baba. Tacizci genelde 30 yaş ve üstü. Saldırı olaylarında saldırganların yüzde 50si tanıdık.

Yakın olduğum veya sadece bu tecrübelerini paylaştığım bir çok insandan küçük yaşlarda başlarına gelenleri dinlemişimdir. İrili ufaklı herkesin başından cinsel taciz olaylarının geçtiğini biliyorum malesef. Mesela tacizcinin genelde erişkin olduğu sadece bir sanı bence. Çünkü küçük yaşlarda, yaşıtları tarafından bu olaylara maruz kalmış kişileri de dinledim. Zaten programda da söylenen, çocuğun 3 yaşında cinsel bilincinin oluştuğu yönünde. O nedenle çocukların bu konuda uyarılması bu yaşta başlamalıdır. Kız veya erkek çocuğa sahip olmak işi değiştirmiyor. Çünkü iki cinsten de bu kötü olayları hep duydum.

Şimdiden söyleyeyim de sonradan bana sapık muamelesi mi yapıyorsun demeyin; İleride bir oğlum olursa kimse pipisini görmeyi talep edemez. Benim çocuğumu kimse yastık olmadan kucağına oturtamaz. Çocuklarım ayrı ayrı odalarda yatarlar ve hemcins veya değil kimse ile aynı odada uyuyamazlar. Bebeğimin çıplak fotoğraflarını kimse çekemez. Anneli babalı toplantılarımızda çocuklar kontrol edilmeden içeride bir odada saatlerce oynayamazlar. Hiçbir özel ders öğretmeni çocuğumla odasında çalışmayı talep edemez. Hiçbir X amca, Y teyze bana "ayy bak hadi bugün bizde kalsın bizim çocukla nassı da anlaştılar" diyemez.. Çocuklarımın odalarında internet bağlantısı bulunamaz. İnternet bağlantısı ancak ortak yaşam odasında tutulur. Biraz daha düşünmem lazım. En az bir milyon kadar madde olmalı listemde!! Çocukları korumak neden bu kadar zor:(( ???..Allah bu sapık insanların belasını versin. Lütfen gözümüz açık olsun. Çevremizde neler oluyor gözlemleyelim. Sadece bakmayalım, görelim. Normal olmayan durumları çevremizde farkedelim. Nasıl kendi evimizi gözetiyorsak, komşumuzun da evini, çocuğunu gözetelim. Lütfen çocukları başına gelenleri "anlatmaya" motive edelim. Çünkü tacize/tecavüze uğradığı için kendilerini suçlu zannediyorlar. Öyle çok ki konu hakkında yazılabilecekler. Ama sayfalar da sabrım da yetmeyecek.

Tabiiki tüm saldırganlar pedofili değil ama yine de aşağıdaki alıntı bilgiyi okumanızı tavsiye ederim;

"Dünya Sağlık Örgütü’ne göre, pedofili eylemleri temel olarak erkekler olmak üzere, bir yetişkin(18 yaş üzeri) tarafından ergenlik yaşı öncesindeki(12 yaş altı)bir çocuğa yönlendirilmiş cinsel davranışlardır. Pedofili(subyancilik), parafili yani çocuklara yönelik anormal ve doğal olmayan sapkın cinsel istek duyan kişilerdir."

"Kesin böyledir diyebileceğimiz bir pedofil profili yapabilmek çok mümkün olmasa da aşağıdaki özellikle genel karakteristik özellikleri vermektedir;

1- Çocuklar ve yetişkinler arasında popülerdir.

2- Güvenilir ve saygın görünür. Toplumda iyi bir yeri vardır.

3- Çocuklarla konuşmayı tercih eder. Çocuklarla yetişkinlerle olduğundan daha rahat hisseder.

4- Çoğunlukla ergenlik öncesi erkek ve kız çocuklarına çekim duyar.

5- Heteroseksüel, homoseksüel veya biseksüel olabilir.

6- Çocukları, video oyunlarına,partilere, şekerlere, oyuncaklara, hediyelere boğar.

7- Başı dertte ve ilgi ve şefkate ihtiyacı olan çocukları belirler.

8- Sıklıkla tercih ettiği kurbanların yaşında çocuğu olan kadınlarla çıkar veya evlenir.

9- Nadiren bir çocuğu cinsel bir temasa zorlar veya baskı kurar. Genellikle güven ve dostluk yoluyla ilişki kurar.

10- Fiziksel temas kademelidir, dokunmaktan, kucağa almaya, dizlerinde oturtmaya, öpmeye vs.. aşama aşama geçer.

11- Zevk almayı pek çok yolla türevlendirebilir. Bazısına sadece çocuğa bakmak bile yeterlidir. Bazıları için, fotoğraf çekmek ya da elbiseleri çıkarılmış bir çocuğu seyretmek yeter. Yine de bazıları daha çok temasa ihtiyaç duyar.

12- Çocuklarla yalnız kalmanın birçok yolunu ve yerini bulur.

13- Her şeyden önce(ama her zaman değil) erkektir, erkeksidir, iyi eğitimlidir, ortalamanın üstünde dindardır, 30 lu yaşlarındadır ve çocuklara erişimlerini fazlaca sunan işler seçerler.

14- Çoğunlukla aile babasıdırlar, hiç bir sabıka kayıtları yoktur ve yakalandıktan, hüküm yedikten, hapiste yattıktan ve mahkeme kararı ile cinsel suçlu programına alındıktan sonra bile, çocuğu istismar ettiklerini reddederler.

15- Evlilik sıklıkla cinsel işlevsizlik nedeniyle sorun yaşar ve pedofilin gerçek tercihleri ve yaptıklarını gizlemek için bir paravandır.

16- Çoğunlukla, ama her zaman değil,kendileri de çocuklukta cinsel tacizin bir türünün kurbanıdır.Ancak bu durum tartışmalıdır. Böyle bilinmekle beraber son yıllarda bunun böyle olmadığını gösteren çalışmaların sayısı da artmaktadır.

17- Pedofilin çocuğu olmasa bile pedofilin evi, oyuncaklar, kitaplar, video oyunları, bilgisayarlar, bisikletler,dikiş öğrenme takımları, tekerlekli patenler, havuz, abur cubur- çocukları evine çekecek ve geri gelmelerini sağlayacak şeyler ile tam da çocukların istedikleri bir ortamdır.

18- Genellikle evdeki oyuncak çeşitleri , tercih edilen kurbanların yaşını yansıtmaktadır.

19- Kadın bir pedofil, çocuğu bir erkek pedofille çift olarak taciz eder, ve genellikle kendisi de kronik cinsel taciz kurbanıdır.

20- Bir pedofil bağımsız hareket edebilir veya internet ve diğer pedofiller için gruplar gibi bir organizasyonun parçası olabilir.

21- Bazı pedofiller, davranışlarının kriminel(suc), ahlaksız veya kabul edilmez olduğunu fark eder ve gizlilik içinde çalışır. Bazıları, yaptıkları hakkında oldukça açık ve militandırlar ve pedofilinin basın ve konuşma özgürlüğüne sığınarak normalizasyonunu savunurlar ve “nesiller arası samimiyet” gibi zararsız bir dil kullanmaya özen gösterirler.

22- Bir pedofil kendi kendine durmaz, ve normalleşmez. Çünkü davranışının sorumluluğunu almaz ve zarar verecek herhangi bir şey yaptığını inkar eder. Yakalanana dek istismara devam eder."

New Moon

2009-12-03T10:57:00.002+02:00

Dünyada gişe rekorları kıran New Moon'dan bahsetmemek olmazdı. Üç erkek, 2 kız gittiğimiz hatta onları yalvararak götürdüğümüz film fena değildi, fakat daha çok aksiyon istiyoruz. Şimdiye kadar hiçbir serinin müdavimi olamadım. Alacakaranlık'ı da vakit geçirmek için evde izlemiştim. Bu ikinci film sanırım bir geçiş yapma niyetindeydi. Tek başına bir filmdi diyemem. Ama bir dahakini merak ettirmeye yetti. Kitaplarının çok daha detaylı olduğunu okuyorum. Umarım filmler de seriyi tam anlamıyla yansıtabilir. İlk yarısı çok yavaş, tamamen romantik ve hatta biraz sıkıcıydı diyebilirim. İkinci yarısı daha ilgi çekiciydi. Filmin finali bana sinemada kocaman bir kahkaha attırdı. Tam bir "teenage movie" finaliydi. Ama her şey bir yana karakterler çok güzel. Vampirlerin kültürü çok eskilere dayanıyor. Ayrıca bu bölümde ortaya çıkan kurtlar göz kamaştırıcı. Onları bol bol bir dahaki filmlerde görmek istiyoruz:)).. Zaten soluk benizli, buz gibi vampirleri, sıcak tenli, kaslı, güzel çehreli, esmer kurtlara kim tercih eder ki?..Ah budala Bella:))

Yeterlilik Üzerine

2009-12-03T09:21:00.004+02:00

Yeterlilik duygusu..Neden bu kadar önemlidir bilmiyorum. Bunu çok önemseyen ruhlar toy mudur, yoksa bilge midir karar da veremiyorum. Bu duygu bazı konularda oldukça yüksektir. Hatta öyle hassaslaşabilir ki insan, dokunanı yakar. Evet, acımasızca canını, beynini, kalbini yakabilir. İnanılmaz pozitif başladığı bir an, başına yıkılabilir ufacık bir sözle..

Mesela sevgilisinin ona güzel olduğunu söylemeyi bıraktığı bir kadın, bu duyguyla donanabilir. Dolayısıyla saldırıya geçecektir. Biraz daha akıllıysa sevdiği adamın özgüveniyle oynayacaktır. Ya da basitçe onu aşağılayacak ve yetersizliği ona hissettirecektir. Nasıl güzel olmak kadına atfedilen bir şeyse o da erkeğe atfedilen her türlü özelliği silah olarak kullanacaktır. Hatta öyle alevlenecektir ki, o adamı başka kadına defedecektir. Diğer kadınlar kendinden daha az iyidir. Dolayısıyla en büyük ceza adamı daha az iyiye mahkum etmektir.

Ne yüksek bir egodur bu.. Belki de külliyen, konu saçmalıktır.. Sadece toy ruhlara özgü duygulardır belki. Ama şiddeti bile saygı duymaya yeter.

Her Bitter Çikolata Sert Değildir

2009-11-23T23:23:00.004+02:00

Tamam tamam..Tabii ki buraya en hoşuma giden "forward" emailleri kopyalayıp yapıştırmaya devam etmeyeceğim. Sadece hoşuma gittiler ama hakikaten yazma yetisi kaybına uğradım. Sanki diyecek o kadar çok şeyim var ama yazamıyorum gibi. Hatta şu saniyeye kadar ne yazacağımı merak ederek bir şeyler tuşlayabildim. Ve dönüp bakıyorum da tam tamına "üç" satır bitmiş bile:)..

Bayram geliyor. Likör falan yapmadım, anneminkinden araklamayı planladım. Azcık da çikolata aldım. Geçen bayram bir sürü şekerleme almıştım ama iki ziyaretçimiz olunca geri kalan çikolataların hepsini biz yedik. (tamam tamam %95'ini ben yedim). Likörü de bayram sonrası gelen misafirlere, bitsin diye, zorla ve bolca içirdim. Geçen sene kurban bayramında tocam - o zamanlar sevgili nişanlım- bana bir koç almıştı. Ben de adını "Püskül" koymuştum. "Koç benim değil mi, istemezsem kestirmem" diye diretmeme rağmen kesilmişti.

Çok zordu...

:))) :P

ANNELER BİZE NE ÖĞRETTİ?

2009-11-20T09:01:00.002+02:00

"Dualarin gücünü: Yat, kalk dua et ki baban müzik setinin bozuldugunu farketmedi..

Mantikli düsünmeyi: Ben öyle diyorsam öyledir!

Ileri görüslülügü: Çikmadan önce temiz bir çamasir giy. Yolda Allah korusun basina bir sey gelir, kirli çamasirla etrafa rezil olursun.

Trajikomikligi: Sen daha gülmeye devam et, birazdan ben seni tam güldürecem.

Çeliskileri: Kapa çeneni çorbani iç!!

Dayanikliligi: O ispanak bitene kadar sofradan kalmak YOK

Meteorolojiyi: Su daginikliga bak.. Yabanci biri görse, odadan kasirga geçmis sanir.

Abartmayi: Sana 500 bin defa söyledim, kirli ayakkabilarinla içeri girme diye..

Korkmayi: Dinleme bakalim anne sözü dinleme! Kafana meteor düsecek kenara çekil diye bagirsam, onu bile dinlemezsin di mi?

Kiskanmayi: Dünyada senin annen baban gibi mükemmel bir aileye sahip olmayan, kaç milyon çocuk var biliyormusun?

Sabirli olmayi: Baban eve gelsin sen görürüsün..

Diyalog kurmayi: Sana bir sey sordugumda cevap ver! Ne söyleyeyim anne? Sus!! Bana cevap verme!!

Tıp bilgilerini: Gözlerini şaşı yaparken bir gün öyle kalivereceksinn

Olgunlugu: Bu tabagin hepsini bitirmezsen asla büyüyemezsin

Genetigi: Bütün kötü huylarin babana çekti..

Bilgeligi: Benim yasima gel de anlarsin o zaman..

Ve, adaleti: Birgün senin de çocuklarin olacak.. Insallah onlar da sana simdi bana yaptiklarini yaparlar.. "

Güzel Bir Hikaye...

2009-11-07T19:12:00.003+02:00

"Bir uçak yolculuğunda yan koltukta oturan bir adamın alyansını sağ elinin işaret parmağına taktığını fark eden yazar yorum yapmaktan kendini alamaz; 'Bayım alyansınızı yanlış elinize takmışsınız!' Adam bunun üzerine;'Yanlış kadınla evlendim de ondan!' diye karşılık verir.Ziglar bu anıyı aktardıktan sonra şöyle sorar; 'Peki ya bu adam doğru adam mı? Yani kadın doğru adamla mı evlenmiş? Yanlış seçilmiş bir insana doğru insanmış gibi davranırsanız sonuçta doğru insanla evlenmiş olmaz mısınız? Doğru seçilmiş bir insanla evlendiğiniz halde yanlış davranıyorsanı z yanlış bir evlilik yapmışsınız demektir çünkü. Doğru insan olmak doğru insanla evlenmekten çok daha fazlasıdır!'

Yazar kitabında şu öyküyü anlatır..'Yıllar önce Hawai'de başlık parasına benzer bir uygulama revaçtadır. Bir erkeğin sevdiği kızla evlenebilmesi için kızın ailesine belli sayıda inek vermek zorundadır. İnek sayısının 10 adet olması gerekmekle birlikte kızın özelliklerine göre bu sayı değişebilmektedir.ve adada iki kızı olan bir adam yaşamaktadır. Kızlardan büyük olanı bizdeki deyişle -kabul görmeyen- tipte, şanssız bir kızdır ve babası ona 3 inek fiyat biçmiştir; 2 inekli bir teklifi de kabul edecektir; hatta iyi bir pazarlıkla 1 ineğe fit olmaya razıdır.Bir gün adanın zenginlerinden Johny Lingo bu eve geldiğinde herkes onun diğer kızı isteyeceğini düşünür. Oysa yaşlı adamı sevince boğarak büyük kıza talip olur. Herkes en azından isteneni yani; 3 inek ödeyeceğini düşünürken Johny yanında 12 tane inekle gelmiştir!!..O dönemlerde normal bir balayı ortalama bir yıl sürmektedir ama gelin ve damat iki yıllık balayı planlamıştır.Damatla gelinin dönmesinin beklendiği gün ahaliden biri dönüşlerini haber vermeye gelir gelmesine ama gelenlerin Jony ve eşi olduğundan emin değildir. Aslında Johny'i tanımıştır fakat kızdan emin olamamıştır; yaklaşan kadın çok güzel, zarif birisidir. İyice yaklaştıklarında kimsenin tereddütü kalmaz. Fakat kızın güzelliği, cazibesi ve çekiciliği en eleştirici gözle bile reddedilmeyecek ölçüdedir. Yakından bakanlar Johnny'nin 12 inek karşılığında iyi bir alışveriş yaptığını düşünürler.'Yazar işin püf noktasını şöyle özetler; 'Johnny 12 inek ödedi, kız 12 ineklik bir kadın haline geldi.'Bu hep böyle olmaktadır; eşinize veya sevgilinize verdiğiniz değer, ona kazandırdığınız değerdir. Aslında 'doğru adam', 'doğru kadını' inşa eder, 'doğru kadın' da 'doğru adamı'..."

Ve üzülmek için çaldın mı bir kış şarkısı?..

2009-11-06T22:11:00.006+02:00

Canım bir türlü yazmak istemedi. En başta zorladım kendimi ama sonra rahat bırakmaya karar verdim. Bir sürü konu vardı aklımda ve birçoğunu da unuttum. En çok dağdan inenlere ve sırtından vurulmuş memlekete kızdım, kudurdum. Şehit yakınları için gözyaşı döktüm. Uzun süre kaldırmamak üzere al bayrak astım evin camına, sırf rengim belli olsun diye. Bir iki film izledim. Gerard Butler bile olsa içinde içmden yazmak gelmedi ama beğendim. Hamama gittim bi güzel yundum yıkandım. Hiç kitap okumadım. "Mesnevi" öyle duruyor vitrinde, en fazla 6. ya da 7. sayfasında kağıt sıkıştırılmış vaziyette.

Ah bir de evet mevsim geçişi var tabi. En çok da kışa geçerken zorlanıyorum sanırım. Soğuk bir de.. Evim çok soğuk ve daha da soğuk olacak:)..Ankara kışı çoktan ilan etti. Bir adet ısıtıcı, bir adet elektrikli radyatör ve bolca da doğalgaz ile evin bütçesini batırmaya tamamen hazırım!..İçinde ısınacak bir eve ve bir de kalbe sahip olduğum için şükretmeden edemiyorum.

Yok yok romantikleşmedim, depresif de değilim, sadece kış durgunluğu bu!

Nişan Enivörsıri ve Yoksun İşlemeci

2009-10-05T19:19:00.006+03:00

Biz nişanlanalı tam bir yıl olmuş. Zaman nasıl da geçmiş demekten ziyade, sanki bu arada olan biten her şey bir masal gibi hayal gibi gözüküyor şimdi bana. Aklımda sadece ana sahneler var. Gerisi pek kalmamış. Zaten nişanlılık dönemimizde inanılmaz bir performans göstermiştim. Dört ay boyunca hem çok yoğun bir işi, hem akşamları master dersleri ve sınavlarını,hem de evlilik hazırlıklarını becermiş, etraftan alkış toplamış, kendim; kendime inanamamıştım. O günlere geri dönmek ister misin diye sorsalar; cevabım kocaman ve kararlı bir HAYIR! olurdu. Zaten hatırlıyorum, balayını geçireceğimiz otele gittiğimizde vücudumdan kızgın demiri soğuk suya batırmışcasına "cosssslamalar" çıkıyordu. Sonrasında üç ay yine yorucu geçti. İşi terkettikten sonra, güzel güzel okulu da bitirdim ve 5 aydır dingin,sakin bir hayat sürüyorum. E benim gibisine o da batıyor tabi. Memnuniyetsizler klanından geldiğim için bir duramamazlık, bir yarın ölürsem kimse heykelimi dikmez,resmimi yapmaz kaygısı mıdır nedir içimdeki, kendi kendime zarar ziyan yaratmaya çalışıyorum..Son bir haftadır eve taktım. Gelen hediyeler, birbiriyle uyumsuz bazı aksesuarlar derken her şeyi bir yerlere koymuş, dişi kuş gibi ne bulursam yuvama getirmiştim.Şimdi onlara bir ambiyans yaratma telaşına girdim.Bir de kendi kendime uydurma el işi (craft) çalışmaları yapıyorum.En çok da ona gülüyorum. Kolonya şişemden sonra bende bir motivasyondur ki sormayın.Tabi ne malzeme var ne bir şey.Benimki "gariban craftı".Şu an parmak uçlarımda japon yapıştırıcısı ile sizlere sesleniyorum.Bu aralar biraz dinginim. Kabuğumu kırmaya çalışıyorum.

AKTÖRLERİ TANIYALIM

2009-10-02T10:54:00.007+03:00

Uçan, söz değil de yazı olsaydı daha da çok şey yazardım:)) ;

Gerard Butler; Hayranlarını "Attila"da süründürmüş, "300 Spartan"da öldürmüş erkektir. "Yahu bu adam hem Akrep burcu, hem Attila, hem de Leonidas,bu mümkün olamaz.Eğer bu gerçekse neden beni kolumdan, hatta hayır direk saçlarımdan tutup kraliçesi yapmıyor?" serzenişlerine neden olmuş kişidir.

Hugh Jackman ise ; "Madem Wolverine yaralarını kendi kendine iyileştiriyor, belki Hugh da gelip şurama bir baksa yardımı dokunurdu" dedirten, özellikle ilk resminin çekildiği günkü pozlarında, hem denizden çıkmış ve ıslak oluşu,hem çocuklarıyla plajda beraber verdiği görüntüler, hem de hayret verici fiziği ile kadınların"Islaklık,babalık ve kaslılık" üçlemesini aynı anda sağlayan kişidir.

Uyumuyorum

2009-09-26T17:40:00.004+03:00

Uyumuyorum..Hayır kesinlikle uyumuyorum. Resmen kendime inat,vücudumu dinlendirmiyorum. Hırsından,inatçılığından kırmızı rugan pabuçlarıyla kapıları tekmeleyen bir kız çocuğu gibi ben de bile bile bu eziyeti kendime işte böyle göstere göstere yapıyorum bugün..Dün makul bir saatte girdim yatağa.Adet oldu bir 15 dakikamı nette geçiriyorum uykuya dalmadan.Bilgisayarı benim tarafımdaki halının üzerine kapalıymış edası verecek şekilde koyuyorum, yaklaşık 5 dakika pusuda bekliyorum. Bakıyorum gardiyanım uyudu, hemen hızlı bir hamleyle onu alıp başlıyorum gezinmeye. Biraz sonra da elimden bırakıp sarılıyorum gardiyana..Ama dün bloguma başlık resmi yapacağım diye uğraşasım geldi..Ve bu azim saat sabah 5'e, ta ki sevimli ama dev gardiyan uyanıp "sen napıyorsun?,sakın bana daha yatmadım deme, bloguna da başlarım çabuk yat" demesine kadar sürdü. Yaklaşık iki dakika kadar gözlerimi kapatıp bekledim. Heyecanla açtım..Baktım iki adet kızgın göz bana bakıyor, bir şeye yeltenemedim ve uyuyakaldım.Bir saat sonra uyandım,giyindim,terminale gittim.İzmir'den Ankara'ya yolu düşen kadim dostu aldım eve getirdim.Dışarı çıktık, vedalaştık eve döndüm.Yaptığım resmi beğenmedim,sildim. Saat bu sefer de akşamın beşi oldu.Ama hala uyumuyorum....

Hallelujah!!! Şimdi kapı çaldı kızlardan biri geldi çat kapı oley uyumayacağım demiştim işte!!

KOLONYA ŞİŞESİ

2009-09-24T13:32:00.006+03:00

Bayram öncesi yana yakıla kolonya şişesi aradım durdum.Şık bir şişe için, bildiğim tüm cam ürünleri satan yerleri gezmeme rağmen bulamadım.Demek ki artık bu tür bir talep gelmiyor üreticilere.Oysa benim küçüklüğümde ne kadar da çoktu.Ben de bu işi kendi kendime halletmeye karar verince ortaya resimdeki gibi bir kolonya şişesi çıktı:).Bu eski şişe,içinde kolonyayla beraber satılanlardan.Yaklaşık 35 yıllıkmış.Benim de bir kaç craft sitesinde gördüğüm üzere, birçok insan şişe süslemeyi kendine hobi bile edinmiş.Tocamın evlenme teklif ederken verdiği yüzüğün kutusunun kordelası, karın kısmında kuş tüyleri olan bluzdan koparılmış bir adet tüy ve taşları düşüp duran bileziğimden kopmuş bir adet taştan oluşmuş şişemi herkes beğendi. İnsanlar neler neler yapıyor resmen hayrete düştüm.

GEÇMİŞ,BİTMİŞ,İZ YAPMIŞ

2009-09-24T11:44:00.005+03:00

Geçmişin insanı bırakmayacağına inanmıyorum.Ama tam tersi, her zaman mevcuttur. Belki de insan yaradılışı gereği zaten böyle bir varlık ve buna direnmek de anlamsız.Kodlarımızda yüklü ataların tüm tarihleri.Organ transferinde bile donörün dnasındaki kodlar da geçmiyor mu bağışı alana? İlginç ilginç olaylar yaşanabiliyor sonra da. Geçmişi bu kadar güzel kılabilen sanırım adı üzerinde "geçmiş olması"..Geçmiş artık "ulaşamazsın" "bitti gitti" izlenimi vermesi.

Eskilerden bir dostla konuştuğunda neden acır ki insanın içi? Aslında benim bu zamanlarda geçirdiğim iç bayılmaları yaşanan safsatalar yüzünden değil de, insanlara sıkı sıkı sahip olamamaktan kaynaklanır çoğunlukla.Yani boş vermiş unutmuş gitmişim, ne aramış ne sormuşum sonra da herkes benim olsun istiyorum.Neyse bunlar çok da vahim değil ama en berbatı en sevdiklerinin geçmişlerini silememek.O anıları ve insanları, hem sevdiklerinin hem de onlarla şu ana kadar iletişime geçmiş herkesin zihninden yok edememek.İnsan beyni aynı bilgisayar gibi; asla bir şeyi silemezsin.Karanlık ve puslu bir akşamda ; üzerinde beyaz önlüğü, gözünde kavanoz dibi gözlükleri,saçları uzun ama dik dik ve elinde sahneyle alakasız bulsam da bir kaynak tabancası bulunan bir bilgisayar kurdu çocuk bana şöyle demişti;"Boşuna uğraşma, bilgisayardan asla bir bilgiyi silemezsin, sadece onları saklamış olursun AHA Ha HA HA!!!" ve soğuk bir rüzgar ensemden esmiş,tüylerim ürpermişti.

Yaşananlar olmasa bugün biz bugünkü gibi olmazdık.Bizler tarihlerimizin yavrularıyız. Taşıması güç bir ağırlık veriyor, ama öyle..Yine de en sevdiklerimi sahiplenmenizi sağlayacak her türlü bilgi ve anıyı beyinlerinizden silmek durumundayım.Kurallar, kuraldır.Bunun için üzgünüm.

Ha Gayret!

2009-09-16T09:47:00.006+03:00

Uyandığımdan beri bir hüzün var bu sabah içimde. Aslında belirli bir nedeni de yok.Canım kocaman alışveriş merkezlerine, outlet mağazalara, hipermarketlere gitmek istiyor.Ama öyle Ankara'dakiler kesmeyecek sanki.Beni Amerika'dakiler falan paklar ancak.Hüzün ve alışveriş..Ne kadar kel alaka aslında değil mi?..Kendimde aslında son zamanlarda sezinlediğim bir şey bu.Sorun:Hüzün, Geçici çözüm; bir şeyler satın almak.Benim gibi kendisini sanki çocuğu gibi her an her saniye inceleyen, eleştiren,yorumlayan birinin gözünden kaçması zor bir durum aslında.Neyse ki önemli bir boyuta gelmeyecektir. Ama önemli olan hüznün kaynağı.İşte sorun da bu zaten.Beynimin bana türlü oyunları.Kaynak falan yok!.Kaynak benim, hep de bendim..Uff balık burcunun cilveleri miydi bu durum hep acaba?

Neyse..Bu arada dün Kadir Gecesi'ydi. Televizyonda bu gece ile ilgili bir program açık. Ben masa kuruyorum. Anlatan, beni bir an dikkat kesecek bir söz söylüyor.Tabii ibadetleri konu ederek söylüyor ama ben genele vuruyorum ve çok anlamlı geliyor; "İnsanı dinlendiren boş durmak değil, değişikliktir."Eureka !! neden daha önce akıl edememişim ki? Terk edip boş durma,değiştir!..Damn!

Kısa Kısa Tatil Kitaplarım

2009-09-12T02:52:00.011+03:00

Yahu ne işim var benim polisiye romanların, öykülerin içinde?.. Hiç ilgim olan bir tür değil. Nerden sarmalandım bu hikayelere hatırlıyorum aslında. Yıl 2006, bir yaz tatili yine. Elime Ahmet Ümit'in Kavim'i geçmiş. Burun kıvırıyorum, ismini beğenmiyorum kitabın. Kitap isimlerinin bende uyandırdığı hissiyata göre kitap seçiyorum yine.Budala çocuk!. Yapacak bir şey yok, havuz kenarındayım, şehirden 30 km uzaktayım; okuyorum kitabı..Yahu 3 saatte bitiveriyor. Okumuyorum, adeta kulaklarımdan,burnumdan ve ağzımdan içeri kaçıyor bu adamın cümleleri.Dili kullanışına hayranım senin be yazar. Bu kitaptaki öyküler çok hoşuma gitti.Zaten 2004'te TRT için hazırlanmış, 13 bölümlük, kitapla aynı adlı dizide izlemişiz Nevzat komiserle Ali'nin hikayelerini.Kimbilir ben ne izliyordum o sıra?

Haşmet Babaoğlu..Köşe Yazarı, Sosyolog, Gazeteci, Spor Yorumcusu(!)..Aslında bunlar pek de ilgimi çekmiyor. Ama denemeleri oldukça etkileyiciydi. Belki etrafta herkesin dediği klişe bir laf ama hakikaten Ahmet Altan'dan aldığım tada benzer bir güzelliği var bu öykülerin. Her şeyden önemlisi de bu aşk öykülerini yazabilmek, ince bir zeka gerektirir. Sadece dili iyi kullanmak ve yaratıcı olmak değil, olayların gerçek yüzlerini kavrayıp yansıtma gereği duymak gerekir bunları yazmak için. Herhangi aşk öyküleri değildi bunlar, sadece akıllıların görebildiği (!) türden çıkarımlardı.

Sinan Akyüz'ü ilk defa okudum. Terminalde otobüs kalkmadan hızlıca elime geçen bu kitabı satın aldım ve otobüs yarı yola gelmeden de bitmişti. Eyes Wide Shut filminden esinlenerek konuya giriş yapılan bu kitap çiftlerin birbirlerine ne kadar da dürüst olmadıklarına vurgu yapmaya çalışmış.Ama gerçekten üzgünüm ki anlatımı çok tıkanık buldum. Belki yazar oyun yazsa daha başarılı olabilir.Çünkü "adam kalktı,kadına döndü, eliyle yüzünü sıvazladı, derin bir nefes aldı, içi titredi..." gibi bitmeyen satırlar resmen içimde sıkıştı kaldı. Ayrıca bir önceki kitapta en övdüğüm şey, ince zeka, burada eksikliği en çok hissedilen taraf olmuş. Belki bir yerlerde birilerine hitap edebilir.Ama o ben değilim.

Tuna Kiremitçi'ye benden ayakta bir alkış.. Bu kadar genç olup da böylesine bir tok üsluba sahip olmak sanırım herkesin harcı olamaz. İnsan o cümleleri; sakalları yarı ağarmış, alnında yaşadığı aşkların, hırpalanmışlıkların, cezaların ve tüm tecrübelerin kırışıkları olan, geç yaşlarında saygı kazanmış, yazarlardan okumaya alışınca gördüklerine inanamıyor doğrusu. Hikaye enfes. Anlatım çok akıcı. Herkesin yüreğine dokunacak ayrıntılar ustalıkla içlere serpilmiş. Tadı damağımda kaldı Rosella ve Pelin'in öyküsü. Kesinlikle diğer kitaplarını da okumaya niyetliyim.

Hande Altaylı'yı türünde başarılı buluyorum.Anlatımı oldukça sade.Herkesin okuyabileceği türden yazıyor. Aşka Şeytan Karışır'ını da okumuştum yıllar önce.Okuyucuyu meraklandırıyor. Bu nedenle kitapları bir çırpıda bitiveriyor. İki kitapta da esas karakterlerin isimlerinin Aslı oluşu dikkatimi çekti. Belki bir süre sonra bu kitabın da konusunu hatırlamayacağım.Ama sanırım zaten yazarın da böyle bir kaygısı yok. Kitaplarından kaygısız olduğunu seziyorum. Bu da rahatlatıcı bir durum; ben de içerik,anlatım,konu,akıcılık diye söylenmeye başlamıyorum dolayısıyla.

AŞK

2009-09-12T02:21:00.006+03:00

Aşkın en sevdiğim yanı; aptallık tarafı..Beynin, bedenin, ruhun arıza görmesi, arızasından haz duyması.. Aşk; açık sistem olan insanın kapalıya dönmesi, entropiye sürüklenirken yine de yaşaması, asla ölmeyeceğinden emin olması..Ve o ana kadar bildiği,öğrendiği her şeyi reddetmesi. Bu asaleti göstermesi. Aptallıktan utanmaması, hatta üzerine çok da yakıştırması...

EVİMİZDE İLK BAYRAM

2009-09-11T17:28:00.006+03:00

Ben doğduğumdan beri yazları Çınarcık’a gidiyorum. Daha önce adını duymamışlar için Yalova’ya bağlı bir sahil ilçesi olduğunu belirtmeliyim. Eski adı Kio. Ecnebi dönemlerine dayanan bu ad “temiz hava” demek. Takdir edersiniz ki inanılmaz güzel bir havası var. Upuzun ve düz bir sahil şeridine sahip oluşu da akşam dondurma yürüyüşlerini ve çul-çaput alışverişlerini keyifli kılıyor. Denizine gelince; az tuzlu oluşuna bayılıyorum.Benim gibi denizde, işi diplerde olan biri için çok avantajlı. Ama gel gelelim temiz değil. Yani aslında kendim için yakınmıyorum. Doğduğumdan beri deniz anaları ile kardeş gibiyim. Ellerinde büyüdüm. Ama tatilini Ege’de, Akdeniz’de yapmaya alışmış insanlar için sıkıntılı oluyor. Onların sıkıntıları da bana eğlence-gülmece:)…Velhasıl kelam geçen hafta oradaydım. İnanılmaz dinlendim, 5 kitap okudum. Kitapları da yazacağım hatta. Ama ne olursa olsun evimi de özlemişim tabii. O da beni özlemiş, muhtaç kalmış. Emsiz* şey nolcak. Geldiğimden beri bir toparlayamadım.

Bu Ramazan benim mutfak kültürüme de katkıda bulundu. Değişik yemekler öğrettim kendime.Bugün de bayram için şekerlemeler aldım. Sonuçta küçük ve yeni evli de olsak bizim de ziyaretçilerimiz olacak.Bir de geçen hafta likör yaptım.

Demlenmede şu an :). Umarım lezzetli olmuştur. Küçüklüğümden beri Çınarcık’ta Ermeni dostlarımızla aramızda likör tarifleri alınır verilirdi.Ne olduğunu bile anlamazdım.İnanamıyorum büyüdüğüme ve bu bayramda benim de bir evim olduğuna. Tabi biraz geç kaldığım için

kahve likörü tarifi bulup onu yaptım. Yoksa diğer meyve likörlerinin bekleme süresi birkaç ay sürüyor. Şimdi burada kendi eklemelerimle kahve likörü tarifimi vereyim istiyorum;

2 Bardak su

2 Bardak süt

6 Yemek kaşığı kahve

2 Bardak şeker

2 Paket Şekerli Vanilin

35 cl Votka

Vanilin ve Votka dışındaki malzemeleri bir tencerede kaynatıyorsunuz. Kaynadıktan sonra Vanilin’i de ekleyip karıştırıyorsunuz. Daha sonra dinlenmeye bırakıyorsunuz. Ilıdıktan sonra da votkayı ekleyip ağzı kapalı ve tercihen cam bir kapta en az 2 hafta buzdolabında bekletiyorsunuz. Hemen de içilebilir fakat aroması oturmuş olmaz. (Yanında servis etmek için en sevdiğim karamel dolgulu çikolatalardan aldım.)

* Emsiz; 1. Beceriksiz. 2. Dertsiz, kedersiz, vurdumduymaz, savsak demektir. Bolu civarında “Emsüz” şeklinde ve özellikle son hecesi vurgulanarak ve nefretle telaffuz edilir. Pink Princess ile inanılmaz derecede alay konusu yaptığımız kelimedir.

VASAT = ORTA

2009-08-27T08:34:00.005+03:00

EDEN LAKE / Kan Gölü

2009-08-26T08:44:00.006+03:00

Pazar günü sinemaya gitme isteğiyle uyanmıştım.Biz de öğlen kalktık Eden Lake'i izlemeye gittik. Adet oldu bende; filme gitmeden yorumları mutlaka okuyorum. Kritikler genelde de olumlu olunca hadi izleyelim dedik. Konusunu özet geçmek gerekirse; Haftasonu için sevgilisine romantik bir sürpriz yapmak isteyen bir İngiliz şehirli beyefendisi, taşrada bulunan Eden Gölü kenarında kamp planlamıştır.(Gölün isminin Eden olmasını da ironik buldum doğrusu:). Fakat bu güzel plan birkaç küçük taşra serserisi tarafından cehenneme dönüşecektir.Filmin ana fikrinde "nasıl çocuklar yetiştirirsek ve çocuklarımıza nasıl model olursak, o tip gençler yaratırız." yatıyor.Fakat konu çok derin irdelenmemiş, daha çok sahnelere odaklanılmış.Kısaca film öğretici olmak kaygısında gözükmüyor; korku-gerilim türünün hakkı verilmek istenmiş. Başrolleri Kelly Reilly ve 300 Spartalı'da Stelios olarak tanıdığım Michael Fassbender paylaşıyor.(Gerard Butler'a selam olsun:)).Özellikle filmin tümündeki oyunculuk övgülerine çokca rastlıyorum.Ayrıca İngiliz aksanıyla film izlemeye de bayılıyorum. Oyuncularını bilyon kere farklı karakterlerde izlediğim filmler sıkmıştı,bu yüzden su gibi geldi bu film diyebilirim.Gerçekten sinir bozucu bir senaryosu var.Bir sahnesinde "Yok artık" diye bağırdığımı hatırlıyorum:). Final sahnesini, konusuna oldukça dokundurucu ve başarılı buldum.Genel kurgusu çok hoş bir film olmuş.Özellikle sevgiliyle izlenmesini tavsiye ederim.

HOŞGELDİN RAMAZAN

2009-08-24T17:22:00.008+03:00

Evet,sonunda nefislerimizi ehlileştirme ayı, Ramazan geldi bu sene de. Ve bu sene de , bu günlere erdik demektir bu. Sanki dünya daha üstün bir mekan oluyor bu ayda. Toy ruhlarımız irili ya da ufaklı adımlar atıyor doygunluğa doğru.Açım, ama sanki daha akıllıyım. Açım ve sanki daha istekliyim, özellikle de bugün.Ancak vücutsal,zihinsel direncim kırılıyor sanırım 4 günde. Biraz önce geldim de eve,sanki ayrıntıları daha iyi farkedebiliyorum gibi hissettim bugün.Canım bunun üzerine yazmak istedi.Apar topar açtım bilgisayarı.Dünyevi keyiflerden mahrum kalmak insanın algılarını geliştiriyor orası bariz.Ne kadar dünyevi heveslerimiz varsa (dikkatinizi çekerim bu tamlama "gereksiz hevesler" demek değildir.) o kadar bağlanıyoruz bu gezegene.Herkes dengeli yaşamak diye bangır bangır bağırıyor etrafta.Ruhumuzu da vücudumuzu da dengeli doyuralım!..Öleceğini bu kadar iyi bilen tek canlı biziz sanırsam. Ve bu yüzden hayranım insan olmaya. Öleceğini bilmek ve bu kadar da yaşam hevesleri taşıyabilmek, ancak insana yakışırdı.İnsan taşıyabilirdi böyle bir erdemi sadece .

Aslında daha sınav yeni başlıyor..Bundan sayısı çok da olmayan aylar önce, naralar atıyordum; "Amman çok sayın effendimm, ölmek dediğiniz şey nedir ki! adeta bir düğündür. Hiç anlamıyorum ölmek korkusu dedikleri hissiyatıı, insan neden kalıcılık varken geçiciliği daha çok sever ki?!" Ahahah..Küçük budala seni..Neyin vardı ki,ondan nasıl da kolayca vazgeçebildiğinin havasını atıyordun?. Bak şimdi sen de bir aile oldun ve aman ölüp de gitmeyeyim diye nasıl da takıyorsun hemencecik emniyet kemerini söyle bakalımmm?..Ahh bir de üre bakalım..Üre de o zaman gör dünyeviyatı sen.. Evet asıl sınav daha yeni başlıyor aslında...Hayırlı Ramazanlar!

Nasıl anlatsam,nerden başlasam?

2009-08-07T20:22:00.009+03:00

Geçtiğimiz bir hafta boyunca Bodrum'daydım.Çok küçük yaşlarımda hayal gibi hatırladığım seferi saymazsak ilk gidişimdi denebilir.Bu tatilimizde dinlenmeyi aklımızda tuta tuta ben ve eşim nam-ı diğer iki kafadar koyulduk yola.Malum Bodrum yolu bu, git git bitmiyor.Yaklaştıkça hava nemleniyor; bulutlar, karalar, bunaltılar, kuraklıklar seyreliyor.Yola çıkmadan bir gün önce ayarladığımız, Bodrum'a gelince otellerin doluluğunu görüp ne kadar da "ballı" olduğumuzu anladığımız otelimize, Forever Club'a yerleşiyoruz.Hatta bu gerçeği farkedemeyen biz, bir de odamız yarı deniz manzaralı diye hayıflanıp danışmadaki arkadaşa değiştirmesi için türlü şirinlikler yapıyoruz...

Ohhh Bodrum,ne güzel bir yermişsin sen öyle.Durmuyorsun,sürekli koşuyorsun,zıplıyorsun,oynuyorsun sanki..

Her türlü tatil anlayışındaki misafirini doyuracak usta bir hancı sanki bu Bodrum.Biz de dinlenme niyeti ile çıktığımız tatilimizi saptırmadan ufak tefek de olsa faaliyetlerde bulunduk.Bir kere otelimizi beğendik.İçmeler mevkiinde,yani şehrin göbeğinde,denize sıfır, beş yıldızlı, her şey dahil bir oteldi.Buraya kadarı klasik zaten. Ama şaşırtıcı olan kısmı yemeklerinin lezzetiydi. Sanki mutfaklarında onlarca anne çalışıyormuş tadında yemekleri vardı.Deniz,havuz ve akşamları otel dışı aktiviteler planlayan herkese tavsiye ediyorum.Biz bir günümüzü de Dedeman Aqua Park'ta geçirdik.Giriş ücreti bence tuzluydu,ayrıca içerideki yiyecek ve içecekler de oldukça pahalıydı.Gidecekler varsa hazırlıklı olsun.

Bodrum'a gidip de Antik Tiyatro'da konser izlememek olmazdı sanırım.Biz de Sertab Erener'i dinledik.Devleşti de devleşti küçük kadın. Roller Coster'dan aşağı düşer gibi heyecanlandırdı bacaklarıma kadar, Aşk'ı söylerken..

Sonra ünlü Catamaran Marine Club'a gittik. 1500 kişi kapasiteli bir yüzer disko. Gece 01:00'de Bodrum Kalesi yakınından hareket edip belli koyları dolaşarak sabaha karşı geri dönüyor.Bu süre zarfında gemiyi terk etmek isteyenler de ücretsiz olarak motorla -biraz da tıklım tıkış şekilde- kıyıya bırakılıyor.Dans pisti camdan olduğundan dansederken balıkları görüyorsunuz.Kız kıza gidilecek bir mekan değil. İnanılmaz canlı şovları var ki sanırım ününü de buradan alıyor. Her türlü cinsel tercihi olan kişilere hitap edecek bir şov ekibi mevcut.Böyle ilginç dansçıları hayatında ilk defa gören ben ve benim gibiler de dansetmek yerine ağzı açık şekilde gösterileri izliyor:) Ben çektiğim ayrıntısı az bir resmi koyuyorum gerisini de siz araştırın:))

Bunlar dışında yat gezilerini öneririm gerçekten keyifli geçiyor.Salı akşamları İbrahim Tatlıses,Cuma akşamları Ferhat Göçer, Pazarları Tan, haftanın birkaç günü Fatih Ürek gibi birçok ünlü Bodrum'da sahne alıyor. Biz sadece bir haftamız olduğu için bu kadar yormak istemedik kendimizi ama bir dahaki sefere mutlaka eğlenmeyi seven arkadaşlarla gitmeye kararlıyız.
Ben Bodrum'u çok sevdim.

2009-07-22T14:19:00.007+03:00

"DEPRESYON NEDİR?

Depresyonun temelinde daha önceden isteyerek ve severek yaptığı günlük aktivitelere karşı isteksizlik ve hayattan zevk
alamama durumu vardır. Ek olarak depresyondaki kişide kederli ve üzgün bir duygudurum ile birlikte görülen bazı değişiklikler zamanla oluşur. Bu durumda kişi her şeyi olumsuz olarak değerlendirerek karamsarlık düşünceleri ile geçmişi ve geleceği düşünmeye başlar. Bu düşünceler istemese de kişinin aklına gelir. Yani günlük yaşantıda her şeyin olumsuz taraflarını görür.

DEPRESYONUN BİLİŞSEL BİLEŞENLERİ NELERDİR?

1. Olumsuz üçlü: Kişinin kendine, çevresine ve geleceğe yönelik olumsuz
değerlendirmelerde bulunması.

2. Olumsuz düşüncelerin otomatik olarak ortaya çıkması: Kişi daha önceden plan yapmadığı ve düşünmediği halde bu olumsuz düşünceler otomatik olarak ortaya çıkar.

3. Bilgi işlemede ve algılamada sistematik hataların olması:

4. İşlevsel olmayan şemalar : Bu işlevsel olmayan şemalar çocukluk döneminde başlayan ve yaşam boyu gelişen oldukça güçlü sayıtlılardır ." (http://www.depresyon.biz)

-Seçici Olarak Olumsuza Odaklanma ve Olumlu Şeyleri Gözden Kaçırma
-Olumsuz Olayları Abartma
-Olumlu Olayları Küçümseme
-Olumsuz Olaylardan Yola Çıkarak Aşırı Genellemelerde Bulunma
-Ya Hep Ya Hiç Tarzında Düşünme
-Olaylardan Keyfi ve Kendine Göre Çıkarsamalarda Bulunma

DR.90210

2009-07-15T15:44:00.005+03:00

Gerek benim ilk gençliğime denk gelen dizilerden olsun, gerek medyadan olsun hemen hemen herkes Beverly Hills'in merkez posta kodunu bilir: 90210..Bu rakamları ne zaman bir arada görsem içimde ufak bir heyecan uyanır. Dolayısıyla konuya hemen dikkat kesilirim. Birkaç haftadır da adı DR.90210 olan bir reality şov programını kanal E!'de izliyorum.Özet olarak Beverly Hills'de plastik cerrahi hizmeti sunan birkaç doktorun hayatlarını, müşterilerini ve ameliyatlarını konu alan bir program bu. Gerçek ameliyatları birebir görüntülüyorlar.Biraz Nip Tuck edası var fakat ondan daha da heyecan verici olan bu operasyonların gerçek olması.

Şovdaki doktorlardan en çok da ilgimi çeken Dr.Robert REY.Brezilya'nın en fakir semtlerinden birinde doğmuş, daha sonra bir aile tarafından Amerika'ya getirilmiş, üniversiteyi UCLA ve HARVARD gibi dünya lideri okullarda okumuş, savunma sanatlarına ilgi duyan, hatta ameliyata başlamadan birkaç hareket yapan, "güzel" kelimesini "beauttiffull" şekliyle hafif kırık ama o kadar da çekici brezilya ağzıyla söyleyip duran bir doktor Robert Rey. 2 Tane çocuğu ve zengin bir yaşamı var. Eşi sürekli onun çok çalışmasından yakınıp duruyor ama oldukça pahalı zevklere de sahip.Sürekli annesini eve çağırıyor ve bazen Robert'ı biraz dışlanmış ve sadece para kazanmaya yarayan bir robot gibi hissettirebiliyor. Bu karakterin bu kadar ilgimi çekmesinin nedeni; travmalarla dolu bir çocukluk ve gençlik geçirip kariyerinde oldukça iyi yerlere gelmiş olması ve hayata bu kadar pozitif bakabilmesi.Diğer doktorlarda bence bir numara yok ama Robert için izlemeye değer bir program:) http://www.eonline.com/

Ambulansa nasıl yol verilir?

2009-07-02T14:18:00.006+03:00

Yıllar önce aşağıdaki yazı bana e-posta yoluyla ulaşmıştı ve ben de çok önemli bir bilgiyi edinmiş oldum.Bunu da kesinlikle paylaşmak istiyorum;

Dr. Tijen Acarkan'dan dinliyoruz:
"Bir süre ambulans doktorluğu yapmıştım. Öyle zordur ki içeride saniyelerle yarışırken, ambulans şoförünün yerinde duramadığını ve parmaklarının direksiyona geçtiğini görürsünüz.
Haklıdır çünkü biz sürekli "Daha çabuk daha çabuk" derken, öndeki araçlar bir türlü ilerleyemez ve şoför bir türlü sol şeritte olmasına rağmen yol alamaz.
Trafik karışır... Korna sesleri... Bir karmaşa... Ambulans sireni ve kriz...
Ambulans sol şeritten sirenle gelirken, kendi şeritlerinde olmadığı için sağ şeritteki arabalar gayet rahatlar. Oysa bu siren sağ şerittekiler için! Çünkü sağ şeritteki araba duracak, önünde yer açılacak ki soldaki arabalar bu boşluğa girip sol şeritteki ambulansa yol açsın. Yoksa sağ şerit yol vermeden ilerlemeye devam ederse soldaki arabalar nasıl yol versin ambulansa?”

Yıllardır bunu uyguluyorum ve çevremdekilere de uygulatmaya çalışıyorum.Ambulansı farkettiğimde sağ şeritteysem mutlaka duruyorum.Tahmin edeceğiniz gibi arka araçtaki şoför korna çalmaya başlıyor.Ama ne oluyor? Ben duruyorum ve onlar da gidemiyor. Sonuçta sol şerit önümdeki boşluğa yerleşmeye başlıyor. Bu durumlarda arkada bulunan sayın şoför,umarım bu yazıyı bir gün okursun, akıllanırsın,zeka pırıltıları saçarsın..

Benimle TÜRKÇE Konuş

2009-07-02T13:53:00.005+03:00

Bu aralar bu konu hakkında internette, yazılı basında, okul panolarında vs. güzel çalışmalar görmeye başladım.Yıllar boyu yüreğimizde büyüttüğümüz üzüntümüz artık bu yollarla dilleniyor. Kendi dilini doğru yazıp konuşamayan toplumların kültürlerini zamanla kaybedeceğine inanıyorum.Elimden geldiğince doğru olanı kullanmaya yıllardır özen gösteriyorum.Bu özeni gösteren insanlara da hayranlık duyuyorum. İster istemez yabancı sözcükleri kullansak da en azından bu sözcüklerin Türkçe olanlarından daha iyi vurgu yapmada kullanmanın etkisiz hale geldiğinin artık farkında olalım.Bir de benim için sıkıştığım anlarda yol gösterici olan Türk Dil Kurumu'nun web sayfasına bir göz atmanızı şiddetle tavsiye ederim; http://www.tdk.gov.tr/.

Duvar Dekoru-Vinyl Wall Sticker

2009-06-17T14:37:00.007+03:00

Beni yakından tanıyanlar çıkartmalara olan düşkünlüğümü bilirler. Bu düşkünlüğüm duvar dekorasyonuna olan ilgim ile birleşince ortaya resimdeki gibi bir çalışma çıktı. Nasıl canlandırmam gerektiğini düşündüğüm büyük bir duvarım vardı ve gelenlerin "yine mi çıkartma?" serzenişlerine maruz kalmamak için duvar çıkartmalarından uzak duruyordum.Ayrıca incelediğim kadarı ile de çok da ağır durmuyorlardı ve aksine sadece çocuk odalarına yakışabilir olduğunu düşünmüştüm.Ama bu Vinyl Wall Sticker'lar farklı.Hem diğerlerine göre fiyatları daha uygun, hem de gayet şık duruyor.Süete yakın bir dokuları var.Ben bunları Cepa-Bauhauss'dan aldım ama internette binbir çeşit satışı sözkonusu.Googlelayarak rahatlıkla bulabilirsiniz.Bazılarının uygulaması çok kolayken bazıları da benimki gibi teker teker yapıştırmanız gereken minik parçalardan oluşuyor.Sadece biraz sabır..Sonuç insanı gerçekten memnun ediyor.Tavsiye ederim:)

NE GÜZEL KIZSIN SEN AMASTRİS!

2009-06-15T09:42:00.018+03:00

Fatih Sultan Mehmet Amasra'yı görür ve sorar; "Lala, lala Çeşm-i Cihan bu mu ola?"

-Cevap veriyorum; "Evet evet evet! Dünyanın gözbebeği burası, Amasra.."

Dört gündür Amasra'daydık.İlk defa gittim ve gerçekten çok beğendim.Gitmeden önce tek beklentim Ankara'ya yakın ve kafa dinleyecek bir yer bulmaktı karşımda.Fakat gördüğüm manzara beni hayrete düşürdü.İnanılmaz bir doğa harikası bu Amasra.Öyle pek de el değmemiş bir mekan,cennetten bir parça sanki.Beş yıldızlı oteller falan yok.Biz en lüks olanlarından birinde kişi başı 50TL'ye kaldık ve o da üç yıldızlıydı.Ama odamızın camlarında mükemmel bir manzara vardı.Burası öyle büyülü bir yer ki en ucuz pansiyonu bile her yerde bulmanın imkansız olduğu bir güzelliğe bakıyor.

Yirmi altı çeşitten fazla malzemenin konulduğu Amasra Salatası,rakı ve balık mutfağının en ünlü ikramlarından.Gittiğimiz her yerde alkol servisi vardı ve mevsimi bile olmamasına rağmen hayatımda yediğim en güzel balıklar buradaydı."Mustafa Amca'nın Yeri "adlı balık restoranını mutlaka tavsiye ediyorum.

Her yerde denize girilebiliyor fakat Amasra'dan Çakraz'a giderken Bozköy Plajı'nda insan kendini gerçekten doğanın parçası hissediyor.Burası hem tenha, hem de ormanla iç içe bir plaj,mutlaka buraya da gidilmeli.

Amasra'dan Bartın yoluna girdiğinizde birkaç km sonra sağda "Bakacak Aile Çay Bahçesi"ni göreceksiniz. Burada enfes bir manzara karşısında mangal yakabilirsiniz. Tabii tüm malzemeleri yanınızda getirmeyi unutmayın.Burada mangal,tabaklar,bardaklar,çatal-bıçaklar,salatanız için sirke,limon,yağ size veriliyor.Gerisi tamamen size ait.

Küçük bir yer olmasına karşın kendisine yetecek kadar gece eğlencesini barındıran bir yer burası. Bizim şansımıza Bora Gencer, Han Bar denen mekana gelmişti ve biz de Cumartesi gecemizi burada geçirdik.Canlı performansının çok iyi olduğunu söyleyebilirim ve konuşmalarından da anladığım kadarıyla sık sık burada sahne alıyormuş.

Amasra halkının Barış Akarsu'ya bağlılığından bahsetmeden edemeyeceğim. Yıllar önce bir müzik yarışmasında birinci olan ve genç yaşında göçüp giden hemşehrilerinin yüzlerce resmini dört bir köşede görünce şaşıracaksınız.Kayıp taze olmamasına rağmen her yerde onunla ilgili bir yazı,bir resim mevcut. Adına bir heykel bile dikilmiş. Evet,Barış kariyerinin başındaydı ve iyi işler yapmaya başlamıştı.Elektriğinin çok olumlu olduğu, katıldığı yarışmada bile belli oluyordu ki zaten halk onu birinci seçti. Biz buralarda henüz fazla yankı duymuyorken Amasra halkı gurur kaynağı olarak seçmiş gözüküyor kendisini. Ve dilerim ki devam eden bu ilgi, Amasra'nın tanıtımı için kullanılan bir yol halini

almış olmasın(..)

Ankara'dan yaklaşık 3 saat mesafede bulunan, ismini bir Pers prensesi olan Amastris'den alan bu cennet parçası; premature turizmiyle, güzel şiveli yerlisiyle,iç gıcıklayıcı iklimiye benden bir 10 puan alıyor..Gitme fırsatı yaratmada ısrarcı olmanız dileklerimle..

Kariyerli, Bebekli, Jartiyerli, Gri Kadınlar

2009-06-08T16:33:00.014+03:00

Geçenlerde kadim dostum (aka) knock knock ile oturmuş güzel bir beyinler ziyafeti çekiyorduk.Tabii biraz daha büyümenin etkisiyle artık sohbetlerimizde kahkahalar uçuşup duruyor.Yani üniversite yıllarındaki dünyayı anlama ciddi çabası yerini değişik bir dinginliğe ve bilgeliğe de bırakmış tabi.Malum ikimiz de yeni evliyiz ve toplum bize bebek yapma zamanımız için "modern ve özgürlükçü" davranıyor henüz.Bizi salıveriyor, teneffüs etsin birazcık çocuklar edası ile henüz baskılarına başlamıyor.Biz de özgürlüğün verdiği huzurla bebeklemek mi bebeklememek mi sorusuna cevap arıyoruz oturmuş.Bir önceki posttaki reklam konu oluveriyor birden.Aslına bakarsanız bebek sahibi olmayı konuşurken knock knock birden hayır önce bir kariyeri toparlamak lazım diyor.Ben de her zamanki gelenekselliğimle "bebek kısmeti ile gelir" edalı cevaplar veriyorum tabi.Ama merak ediyorum ve irdeleyince ortaya çıkıyor ki sevgili dostum bu korunan kadin reklamlarından öyle endişeye kapılmış ki bebek sahibi olmanın bir anda reklamdaki gibi dünyayı gri hale getireceği duygusunu yaşıyor.Tabii dakikalarca güldük.Hatta bebek sahibi olmayı düşünenlerin cinsiyeti belirlemesi için hazırlanmış çok eski ve fakat bilimsellik kazanmamış bir Çin takviminden de söz etti.Googlelayarak buldum buraya da koymak istedim ama dediğim gibi bilimsel bir temele dayanmamakla birlikte bulduğum takvimin yıllar önce hazırlanmış aslı ile uyuşup uyuşmadığı konusunda da bilgim yok.Sadece Knock Knock'ın annesinin iki denemesinde de toplamda %100 başarıya ulaştığı bir rassal sonuç var elimizde:) Takvime buradan ulaşabilirsiniz.

Bu kariyer meselesi,bu bebek meselesi, bu jartiyer meselesi..Üniversite yıllarımızda kariyer de yaparız bebek de sloganlarının yeni ve sosyal bir dayatma olduğunu destekleyen sohbetlerimiz dün gibi,bugün gibi.Toplumun kadının omuzlarına bu kadar binmeye çalışması belki de kadının "özgürüm,kariyerliyim" sanıları içinde, yine ve hala, modern çağ uyarlaması bir dil ile afyonlanıyor olmasıdır!? Peki kadın bu kadar stres yüklü bir yaşam tarzında o müptelası olduğunuz dinginliğini,rahatlatıcılığını,derinliğini,kokusunu,yumuşaklığını nasıl koruyacak beyler? Hem kariyer,hem bebek,hem jartiyer..Yapabilenlere buradan sevgiler:)..

Planlamadığımız Bir Anda Hamile Kalmak!?

2009-06-08T13:39:00.009+03:00

"Planlamadığımız bir anda hamile kalmak tüm geleceğimizi elimizden alabilir , yılda en az bir kez kadın doğum doktorunuza gidin, Modern doğum kontrol yöntemlerini öğrenin." diye devam eden Türkiye Aile Planlaması Derneği'nin reklamlarını görmeyen yoktur.Reklamı görür görmez çok memnun oldum.Türkiye artık devekuşçuluk yapmıyor,gerçek sorunlara doğru çözümler getirmeye çalışıyor diye düşündüm.Artık reaktif değil proaktifiz dedim (thanks God!).Ki bence bundan çok da uzak olmayan yıllar önce bir öğrencinin hamile kalma olasılığını dile getiren bir reklamı,teşvik edici niteliktedir diyip yasaklarlardı bile.Bugün Amerika'da bu kampanyaların binlercesi yapılıyor. Geçenlerde Oprah Winfrey Show'da izlediğime göre Amerika'da her 3 kadından 1'i 20 yaşından önce gebe kalıyormuş vs. vs. Etrafta tabii ki bizim kampanyaya eleştiriler okuyorum. Yine ataerkilliğe hizmet ediliyor, gebelikten korunmayı kadınlara yüklüyor deniyor. Ama hiçbir şey yapmamaktan iyi değil midir sizce de??. Gebelik kadın vücudunda gelişiyor,doğumla sonlanan gebelikler de, operasyonla sonlandırılan gebelikler de kadın vücudunu derinden etkilerken beylerin ise belki cebini ve duygularını etkiliyor. Dolayısıyla onlar bu sarsıntılara bayanlar kadar hassas yaklaşmada zorlanıyorsa bari vücutlarımızı biz koruyalım değil mi? Ya da "adaletsizlik ama bu" diyip 18 yaşından başlayarak 45 yaşına kadar 2 senede bir çocuk mu doğursak?

Gezi; ODTÜ Eymir Gölü Tesisi

2009-06-07T22:36:00.005+03:00

Bugün çok güzeldi gerçekten.Uzun zamandır bu kadar rahatlatıcı bir gün geçirmemiştim. İlk defa Odtü Eymir Gölü tesislerinde bir gün geçirdim.Ankara'daki küçük ve gizli bir cennet diyebileceğim kadar huzurlu bir yer Eymir Gölü Tesisleri.Şimdiye kadar bu mekana karşı bu kadar kayıtsız kalarak ayıp etmişiz doğrusu. Sevgili eşim ve ben Ankara merkeze bu kadar yakın ama Ankara'dan bir o kadar uzak bu yere tabiri caiz ise "dadanacağız". Üyelik sistemi ile çalışan merkeze üye olmayan araçlar alınmıyor (biz biraz yalvararak girdik) fakat park yerinden yürüme mesafesi çok da uzun değil.Hem hoş bir restoranı ve bir kaç adet de büfesi var.Gölün kenarında birçok minder var ve insanlar kendilerini doğanın kucağına teslim ederek güzel bir gün geçiriyorlar.Her şeyden güzeli de gölde binebilmeniz için su bisikleti ve kayık kiralayabilmeniz.Biz de 1 saat boyunca kayık kiralayarak gezdik.İnanılmaz güzel bir deneyimdi. Ankara'lılar için kesin anlam taşıyacağına eminim yazdıklarımın.Siz de bu fırsatı kaçırıyorsanız haftaya toplayın her şeyi ve düşünmeden Eymir'in yolunu tutun derim.

Kitap; Bab-ı Esrar

2009-06-06T12:50:00.003+03:00

Bir Ahmet Ümit şaheseri daha..İnanılmaz sürükleyici bir kitap olmasına karşın bana göre bir süre elimde fazla kalmasına rağmen yine de keşke bitmesin dediğim bir serüvendi bu seferki. Daha önce Ahmet Ümit okuma şansı edinemeyenlere gözüm kapalı önerdiğim bir yazardır kendisi. Sürükleyici ve zekice anlatımı ve de en önemlisi romanlarının geçtiği bölgelerin kültürel,sosyal,tarihsel bilgileri ile okuyucuyu doldurması bende çok büyük hayranlık uyandırıyor. Evet ;Ahmet Ümit'in bu kitabında da olduğu gibi tüm kitaplarını ısırarak yemek ve midemde güzelce sindirmek gibi telaşlı bir his her defasında benim içimde uyanıyor.

Şimdiye kadar hiçbir fikir sahibi olmadığım Mevlana,Konya,Şems cinayeti gibi başlıklarla kitap sayesinde kendimi doldurduğum bilgileri Elif Şafak'ın "Aşk"ı ile perçinlesem mi yoksa dilimdeki bu müthiş tadın keyfini mi çıkarsam henüz karar vermedim...Ama çok mutluyum; iyi ki okudum seni..

BİR TELEVİZON, BİR SİNEMA

2009-05-21T16:54:00.011+03:00

Bir heves blog açıp da sonra haftalarca bir şey yazmamak tam da bana göre bir şey aslında:).. Bugün evde pinekleyip durdum ve saat 16:30 itibariyle bir şeyler tuşlamaya karar verdim.Şu an evin her odasında benim toplamamı bekleyen bir sürü eşya,çöp vs. var ama tüm gün ve hala yaptığım tek şey halının üzerinde yatıp televizyon seyretmek..Hem de televizyonla aramda 4 değil sadece ve sadece 1 metre mesafe varken:) Saatler ne kadar da çabuk geçiyor boş oturunca.Oysa çalışırken akşam olmak bilmezdi. Bir de bankacılar bilir ki o meslekte akşam kaçta şubeden çıkacağına dair en ufak bir fikrin yoktur.Firmalar, teklifler, telefonlar, çekler vs. vs. vs..O yüzden gün sanki daha da uzar durur.Neyse tocim geç gelecekmiş, yemeğe gidecekmiş ve ben de her zamanki gibi "ben geliyorum "diye telefon ettiğinde Speedy Gonzalez olup her yeri 10 dk içinde toplarım yine;)

Sabahtan beri ComedyMax ve DiziMax izleyip durdum. Belli dizilerim var ne zaman olsa izleyebilirim. Mesela According To Jim, Everybody Loves Raymond, The Cosby Show, Pshyc,NCIS, Without A Trace...En çok da According To Jim'den keyif alıyorum. İzlemeyenler için biraz konusundan bahsedeyim; Jim (James Belushi),bir banliyöde yaşayan, kaba, sevecen , eğlenmeye, yemeğe düşkün ve karısına aşık bir babadır. Cheryl adında güzel,akıllı ve özverili bir bayanla evlidir ve iki kızı bir oğlu vardır: Gracie, Ruby ve Kyle. Büyük,buzdolabı tıka basa dolu:),tipik bir Amerikan banliyö evinde yaşamaktadırlar. Jim kayın biraderi ile beraber bir inşaat şirketinde çalışmaktadır ve birbirleri ile takılmaktan çok zevk almaktadırlar. Bunun yanında Jim, baldızı Dana ile asla geçinememektedir.Her bölümde farklı şeyler yaşanan bu dizide sanki kendimi buluyorum.Çünkü gerçekten kocaman bir aileler,komikler ve çok sıcaklar. Bu dizi Amerika'da aslında 2001 yılında yayına girdi ve yanlış bilmiyorsam 6 sezondan fazla çekildi ve 2008'e kadar sürdü. Evde boş vaktiniz varsa ve televizyonda diziyi görürseniz sakın kaçırmayın derim.Herkesin kendinden bir parça bulacağını düşünüyorum.

Geçen Cuma evde canım sıkılınca kendime bir sinema seyri ısmarlamaya karar verdim ve doğru CEPA'nın yolunu tuttum. Ankara'lılar bilirler Cepa Eskişehir yolunda bulunan yeni alışveriş merkezlerinden biridir. Canım duygusal-komik-kızsal bir filme gitmek istiyordu doğrusu ve bir de baktım ki "Erkekler Ne Söyler, Kadınlar Ne Anlar" adlı bir film gösterimde. Gözlerim parladı ve hemen bilet aldım. Bir de bu film haftanın filmi olduğundan sadece 5TL'ye izleniyormuş. Bu uygulamayı ilk defa gördüm işime de geldi. Filmin içeriğinden tabiiki bahsetmeyeceğim (hala vizyonda olduğundan) fakat herkesin -özellikle bayanların- kendinden,çevresinden bir şeyler bulabileceğine ve bu filmin belki de esin kaynağı olabileceğine şüphem yok. Bazen kız arkadaşımın onu terk eden sevgilisinin sadece ve sadece hatta basitçe "onu artık istemediğinden" terk ettiğini bilsem de bunu bu şekilde söylemiyorum. Aslında gerçekleri insanlara farkettirmeye bayılsam da aklıma "ya bu hikaye farklıysa? ya çocuk sevgili kız arkadaşıma muhteşem bir aşkla dönüp evlenme teklif ederse? ben de "çocuk seni istemiyor işte anla" diyerek bu sürece olumsuz etki edersem?" diye düşünmekten vazgeçemediğim için fikrimi kendime saklamayı tercih ediyorum..İşte bu filim tam da aslında bu durumlarda erkeğin basitçe ve sade bir şekilde kadını istemediğini fakat kadının kendi durumunu bir "istisna" görerek boşa vakit harcadığını (ya da aslında evet istisna mı olduğunu?!:)) anlatıyor..Benim gibi duygusal komedilerden hoşlanıyorsanız, insan davranışlarındaki kodları çözmeyi kendinize iş edinmiş biri iseniz bu filmi kesinlikle tavsiye ederim..Ben cidden keyif aldım.

EHEM ÖHÖM..!!!

2009-04-27T14:17:00.004+03:00

ÖHHö Ehhee... Baylar, bayanlar..size bir itirafım var;
EV HANIMI OLMAYI SEVİYORUM!! :))

4.haftama girdim bu meslekte..hala sıkılmadım.ahaha hiçbir şeyi yetiştiremiyorum..İşten ayrılmadan önce dalga geçerdim ev hanımlarıyla;

"-Bugün bluzumu değiştireceğim
-Elektrik faturasını yatıracağım
-DoğalGaz alacağım
-Mutfak alışverişi yapacağım

Çok yoğun bir gün,bunların hepsini nasıl yetiştireceğim bilmiyorum" diye strese giren ev hanımlarını hem sevimli hem de hayatın gerçeklerinden bi'haber bulurdum. Hatta bu yüzden onları işte şanslı bulmuşumdur..Bi'haber olmak; ölene kadar sürdürülebilirse çok büyük bir şans oluveriyor.

Ama Evet yetişmiyor cidden:)) Ben de yetiştiremiyoruM.. Çalışma yaşamında sabah 9'dan akşam 20:00'ye kadar ne harikalar yaratırken,nelerin nelerin bir gün içinde tamamlandığına şaşarken ve hatta bazen hakikaten meleklerin yardım ettiğine emin olurken de ben mutlaka bir şeyler yetiştiremiyordum..Ama bu sefer farklı tabi.Şirin bir tembellik var.Yavaşlık var, kendini yormaya kıyamamazlık.Ve ben bunu SEVİMLİ buluyorum şimdilik..

MERHABALAR BEYLER, BAYANLAR, ANNELER,ÇOCUKLAR,AŞIKLAR,SEVDALILAR, ÇOK ÇALIŞANLAR,ÇOK PARALILAR, ÇOK ÇİRKİNLER, ÇOK SEMPATİKLER,ÇOK ZAYIFLAR,ÇOK PARASIZLAR,ÇOK AÇLAR,ÇOK BONKÖRLER,ÇOK TEMBELLER VE ÇOKCA OKUYANLAR;ÇOKCA YAŞAYANLAR..